علاوه بر اين ، به كارگيرى دست و پنجه ، و ردا در دفع ظالم به تلاش بدنى زهرا عليها السّلام اشاره دارد و گوياى آن است كه آن بانو به خطابه و احتجاج بسنده نكرده مگر آنكه بر سبيل كنايه و مجاز وارد شده باشد .
( 1 )
روايت امام حسن عليه السّلام
15 - شعبى و ابو مخنف و يزيد بن حبيب مصرى ، حديث احتجاج امام حسن عليه السّلام با عمرو بن عاص ، و وليد بن عقبه ، و عمرو بن عثمان ، و عتبة بن ابى سفيان در حضور معاويه را روايت كردهاند . در اين حديث طولانى آمده كه امام حسن عليه السّلام به مغيرة بن شعبه فرمود : « . . . و تو بودى كه فاطمه دختر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را زدى تا مجروح شد و بچهاش را سقط كرد . تو در تحقير رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و مخالفت با فرمان او ، و هتك حرمت ، مرتكب اين جنايت شدى . در حالى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به او فرمود : يا فاطمه ! تو سرور زنان اهل بهشتى . . . » . « 1 »
علّامه جليل القدر شيخ الاسلام طبرسى در مقدمه كتابش « الاحتجاج » مىگويد : « سند بيشتر اخبارى را كه در اين كتاب آوردهايم بيان ننمودهايم . زيرا با مورد اجماع است و يا موافق مدلول عقل ، و يا در كتب و سير بين مخالف و موافق مشهور مگر آنچه از ابو محمّد ، حسن عسكرى عليه السّلام آوردهام . زيرا اگر چه همانند توصيفاتى است كه بيان كرديم اما به اندازهء ساير روايات مشهور نيست . به همين دليل در اول هر خبر ، سندش را بيان كردهام » . « 2 »
علّامه متبحّر شيخ آغا بزرگ تهرانى در الذّريعة مىگويد :
هامش
( 1 ) الاحتجاج ، ج 1 ، ص 414 ؛ بحار الانوار ، ج 43 ، ص 197 ؛ مرآة العقول ، ج 5 ، ص 321 ؛ ضياء العالمين ، ج 2 ، ق 3 ، ص 64 .
( 2 ) الاحتجاج ، ج 1 ، ص 4 .