دارند . خصوصا كه اين انگيزه تحقق شهوتى در سطح حكومت بر جهان اسلام و رسيدن به مقام جانشينى پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله باشد كه نزد مردم از قداست و اهميت زايد الوصفى برخوردار است .
از سوى ديگر ادعاى بعضى را نيز باطل مىكند كه مدعىاند : اين قوم ، به زهرا عليها السّلام احترام مىگذاشتند و او را محترم مىدانستند و در راه كسب رضايت و خشنودى او تلاش مىكردند و . . .
خواهيم گفت كه تلاش اين دو نفر براى بدست آوردن رضايت زهرا عليها السّلام يك مانور سياسى شكست خورده و مردود بود .
( 1 )
3 - پذيرش مردم
در خصوص اين گفته استدلالكننده كه مردم اجازه نمىدادند كسى متعرض زهرا عليها السّلام شود و او را مورد اذيت و آزار قرار دهد و با او بدرفتارى نمايد اين كار نمىتوانست از سوى مردم پذيرفته شود ، مىگوييم :
( 2 ) الف : اگر صحيح باشد كه اقدام به هر گونه بدرفتارى با زهرا عليها السّلام با مخالفت مردمى روبرو خواهد شد بايد دانست كه تلاش براى به آتش كشيدن خانه و جمعآورى هيزم ، در مقابل ديدگان مردم انجام گرفت . آنگونه كه در بعضى از متون آمده ، خيابانهاى مدينه مملو از مردمى شده بود كه براى نظاره اين اقدام وقيحانه جمع شده بودند . پس چرا يك نفر از آنان دخالت نكرد و دار و دسته حكومت را از اين كار بازنداشت ؟ ! ( 3 ) ب : چرا آنگاه كه دوّمى به پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله كه از آنان قلم و كاغذ خواست تا چيزى برايشان بنويسد كه هرگز پس از او گمراه نشوند ، گفت : پيغمبر هذيان مىگويد احدى به او اعتراض نكرد يا او را سرزنش ننمود يا بد نگفت يا حتى خودش را در