از ( مرگ ) او به نكاح خود درآوريد .
اندكى پيش آورديم كه شمارى از مسلمانان به دعوت رسول خدا ( ص ) بازگشتند و اطراف حضرت فراهم آمدند و چنان كه شايسته بود در راه خدا جهاد كردند . رسول خدا ( ص ) بر آن شد كه نيروهاى خود را به موقعيت نخست برگرداند تا همانند قبل ، كوه احد پشت سر آنان قرار گيرد و فقط از يك جبهه با دشمن در جنگ باشند . « 1 » دقيقا همانند نقشه نخست كه پشت به كوه ، آرايش نظامى گرفته بودند .
در اثر جراحات وارده خون زيادى از بدن على ( ع ) رفته بود . گفته مىشود :
زخمهاى وارده بر پيكر على ( ع ) از طريق شمشير ، نيزه و تير ، بالغ بر شصت و چند زخم مىشد . اين روايت انس بن مالك است كه بدان اشاره كرديم .
زخمهاى حضرت را بيش از چهل ، بيش از هفتاد و نود هم گفتهاند . « 2 » احتمال مىدهيم دو رقم اخير ، يكى تصحيف ديگرى باشد ، زيرا هفتاد ( سبعين ) و نود ( تسعين ) در رسم الخط نزديك به هم است و سابقا نقطه هم نداشت .
به نظر مىرسد در اين لحظات سخت و بحرانى و پس از بازگشت شمارى از ياران فرارى رسول خدا ( ص ) و در حالى كه صخرهنشينان بر جاى خويش بودند و در هراس و ترس كه مبادا قريش به آنان دست يابند ، خداوند آرامشى به صورت خواب سبكى به فراريان بازگشته در مورد پيامبر ( ص ) عنايت كرد تا در پرتو آن به يارى و لطف خدا اطمينان پيدا كنند . در همين هنگام بود كه همه يا شمارى از صخرهنشينان فقط و فقط به خويش مىانديشيدند و چونان مردمان جاهلى به خداى يگانه گمان بد مىبردند . اينان غالبا از منافقان بودند .
رسول خدا ( ص ) همراه اين گروه از رزمندگان مجاهد به دامنهء كوه احد
هامش
( 1 ) . تفسير قمى ، 1 / 115 ؛ بحار الانوار ، 2 / 54 .
( 2 ) . مجمع البيان ، 2 / 509 ؛ بحار الانوار ، 20 / 23 ؛ خصال ، 1 / 268 .