طعام ايشان را پيش از آنكه به سفره آرند ، همه ريزهريزه و پارهپاره مىكنند مگر طعامى كه نرم باشد مثل خاگينه و ماهى « 1 » و امثال آنكه با آن چوبها در سفره پاره كرده ، مىخورند . 242
و هميشه شراب و اشربه را گرم و جوشان مىنوشند . 243 اگرچه در عين گرما باشد ، خواه شراب خواه چاى و خواه آب همه را جوشان مىنوشند . چنان ظاهر مىشود كه اين عمل بسيار مفيد است به معده ، چرا كه مىبينيم كه عمر مردم چين بسيار طويل است . هفتاد تا هشتاد سال كه مىرسند ، قوت ايشان بسيار كم و ضعيف نمىشود . و نيز مرا چنان مىنمايد ، از اين جهت است كه هيچ كس از مردم چين ريگ مثانه و غيره به هم نمىرسانند .
و طرز ضيافت ايشان چنين است ، كه يك روز يا دو روز قبل از روز مهمانى كتابك خرد كه در بالا مذكور شد ، به خانهء مهمان مىفرستند كه در آن كتاب نام خود را نوشته و نيز مىنويسند ، كه مهمانى حقير و سهلى از سبزىها طيار 244 شده و طعام و پياله را شستهام ، التماس دارم كه در فلان روز فلان ساعت به مخلصخانه تشريف شريف ارزانى دارند تا از خدمت ايشان تعليم بگيرد و مستفيد گردد . و بر روى كتاب مذكور پارچه كاغذ سرخى مىچسبانند و بر آن نام و القاب كلان مهمان را مىنويسند . در صباح روز مهمانى يك كتاب ديگر مىفرستند ، كه در آن كتاب التماس مىنمايند ، كه به شتاب تشريف بياورند [ 72 ] و در وقت موعود تصديع بكشند و ملول نشوند از آمدن به خانهء مخلص خود . پس چون وقت موعود نزديك مىرسد و طعام طيار مىشود ، باز يك كتاب ديگر مىفرستند و التماس مىكنند كه زودتر بيايند كه طعام طيار است . و گويند كه اين كتاب سيم را جهت آن مىفرستند تا در راه كتاب به او برسد و نشان مزيد اشتياق و باعث مزيد تواضع و تعظيم باشد . و چون مهمانان به خانهء ميزبان رسند ، تواضعات معمول و متعارف كه در بالا مذكور شد به جا آورده ، در ديوانخانهء اول مىنشينند و چاى مىخورند . بعد از آن برخاسته ، به سفرهخانه مىروند .
و متعارف است كه آنجا را به رغبت تمام آراسته مىسازند نه تنها به قالينها 245 و فرشها و پارچهها 246 ، بلكه به تصويرها و انواع گلهاى رنگارنگ و ظروف خوش آينده و امثال آن . و پيش هريك از مهمانان تخته كرسى [ عليحده ] مىگذارند كه طول و عرض
هامش
( 1 ) . ص ، ك : آش ، تصحيح به قياس ترجمهء چينى .