خانه بيرون مىروند به دست نفران ، لباس و رخت زيارت و ديدنى همراه برمىدارند .
اگر احيانا همراه نگيرند و كسى دوچار شود ، آنكه لباس ديدنى پوشيده ، بر او واجب است كه لباس زيارت را از تن بيرون آورد و هر دو در لباس عام و غير زيارت همدگر را دريابند و سلام و تواضع كنند .
و نيز رسم است كه چون كسى به خانهء كسى رود ، بزرگتر و كلانتر آن خانه را لازم است كه كرسى يا چوكى 239 مهمان يا مهمانان را به جاى مناسب گذاشته ، به دست خود گرد و خاك آن كرسى را پاك كند . اگرچه گرد و خاك نباشد بايد كه باز دست بر آن كرسى رساند و پاكيزه و درست كند . اگر كرسىها در جاى مناسب نگذاشته ، هم او را لازم است كه [ رفته ] « 1 » كرسىها را [ به روش خوب ] « 2 » بگذارد [ 69 ] و گرد و غبار دور كند و به آستين خود گرد و غبار از آنها بيفشاند ، خواه گرد باشد يا نباشد . و اگر به زيارت و ديدنى دو كس يا زياده بروند ، بر هريك لازم است كه دست به كرسى رسانند و گرد و غبار دور « 3 » نمايند .
و بر مهمانان نيز لازم است كه كلانتر ايشان كرسى كلانتر خانه را برداشته ، مقابل و روبهروى كرسى خود بگذارد و از گرد و غبار پاك سازد . و هريك از مهمانان ديگر را اگر بسيار باشند نيز ضرور است كه بعد از آن كلانتر آمده ، دست به كرسى گذارند و به آستين گرد و غبار دور كنند . و شخصى كه نسبت به او اين تواضعات كرسى پاك كردن به فعل مىآيد در يك طرف استاده ، هر دو دست در ميان آستين جمع ساخته برمىدارد و فرود مىآرد گويا به زبان حال مىگويد كه « من لايق اين تواضعات نيستم » . 240
و مهمانان مدتى در ميان خود اوقات ضايع مىنمايند به تواضع و تسليمات از براى بالانشينى تا آنكه شخصى را بالاتر نشاند . به اين ضابطهء عام عمل مىكنند و آن اينست كه در ميان همشهريان بالانشينى به اعتبار سن است . و در ميان روم « 4 » بالانشينى به اعتبار مرتبه و منصب است . و بيگانگان و مسافران خصوصا جمعى كه از راه دور آمده باشند ،
هامش
( 1 ) . ص ناخوانا ، افزوده از ك .
( 2 ) . ص ناخوانا ، افزوده از ك .
( 3 ) . ص : در .
( 4 ) . در ترجمهء چينى به جاى روم كلمهء « دربار » آورده شده است .