بَضَّةً « 1 » بيان كفرت على البناء للمجهول أي إن شئت شبهتها بالشمس المستورة بالغمام لسترها و عفافها أو لإمكان النظر إليها و إن شئت بالشمس الخارجة من تحت الغمام لنورها و لمعانها و يحتمل أن يكون الغرض التشبيه بالشمس في حالتي ابتداء الدخول في الغمام و الخروج منها تشبيها لها بالشمس و لقناعها بالسحاب التي أحاطت ببعض الشمس أو يقال التشبيه بها في الحالتين لجمعها فيهما بين الستر و التمكن من النظر و عدم محو الضوء و في الشعاع و على التقادير مأخوذ من الكفر بمعنى التغطية يقال كفرت الشيء أكفره بالكسر كفرا أي سترته و البضاضة رقة اللون و صفاؤه الذي يؤثر فيه أدنى شيء
ترجمه
: ابن شهر آشوب در كتاب مناقب به نقل از انس بن مالك گويد :
از مادرم در بارهء شمايل حضرت فاطمه سؤال كردم ، در جواب گفت : فاطمه مثل ماه در شب چهاردهم يا مثل آفتابى بود كه تازه از زير ابر خارج شده و يا تازه وارد آن مىگرديد ، و رنگ پوستش سفيد و روشن بود .
بيان
: « كفرت » بنا بر اينكه « كفرت » خوانده شود - صيغهء مجهول - به اين معنا خواهد بود كه اگر مىخواهى او را به آفتابى كه در پشت ابر بوده و كم كم مىخواهد از پشت آن خارج شود تشبيه كن كه در آن صورت منظور از كلام راوى عفيف و پوشيده بودن حضرت فاطمه خواهد بود لكن نه به گونهاى كه تمام بدن او حتى چشمانش پوشيده باشد كه اگر به او نگاه شود چيزى قابل رؤيت نباشد ، و يا اگر مىخواهى او را به آفتابى تشبيه كن كه تازه از زير ابر خارج شده و نور افشانى مىكند و هدف از آن اين باشد كه فاطمه داراى چهرهاى نورانى و
هامش
( 1 ) و مراجعه شود به : مقتل الحسين ، ج 1 ص 70 ، به نقل از ابو الفضل حفربندى ، از حسين بن احمد سمرقندى ، از ابو القاسم بن احمد و اسماعيل بن ابى نصر و احمد بن حسين ، و آن سه نفر از ابو عبد اللَّه حافظ ، از حسين بن محمّد ، از محمّد بن زكريا ، از عبد اللَّه بن مثنى ، از ثمامة بن عبد اللَّه بن انس ، از انس بن مالك - تاريخ جرجان تأليف سهمى ( ت 427 ه ) ، ص 170 و 171 شمارهء 208 ، به نقل از ابو احمد بن عدى حافظ ، از ابو احمد بندار بن ابراهيم بن عيسى الاسترآبادى ، از محمّد بن زكريا الغلابى ، از عبّاس بن بكّار ، از عبد اللَّه بن مثنى ، از عمويش ثمامه ، از انس بن مالك - المستدرك على الصحيحين : ج 3 ، 176 شمارهء 4759 ، به نقل از حسين بن محمّد بن اسحاق مهرجانى ، از محمّد بن زكريا بن دينار غلابى بصرى . . . تا آخر سند .