به شهر واسط و به طرف ناحيه غراف پائين رفت و از حكومت غراف ظفر خادم را معزول كرد و ابو جعفر بلدى را به حكومت آنجا گماشت . على بن افلح وزير ظفر را محبوس كرد و شكنجه نمود . دفينهها و ذخيرههاى ابن حماد را كه وى بيرون آورده بود مطالبه كرد .
در برخى جويبارها اسب خليفه سكندرى خورد و او را به زمين كوفت . سپس خليفه دردناك شد و تقدير از گناهى كه كرده بود با تندرستى خليفه ازو پوزش خواست . اين واقعه در ماه رمضان همين سال اتفاق افتاد .
چون سال 555 دررسيد خليفه به شهر هيت كه اقطاع نور الدوله بن امير عميد بود رفت و شهر هيت را از وى باز ستاند و او را به طمع خود باز گذاشت .
خليفه با طالع فيروز و آرزوهاى برآورده به بغداد روى آورد . بازنگشت مگر آنكه دردى به وى رسيد و در روز يكشنبه دوم ماه ربيع الاول در سال 555 به همسايگى خدا منتقل شد درحالىكه دامن و گريبان از معايب پاك داشت . امانتدار عالم غيب بود و پاكيزه از هر عيب زيست .
چون فرزند و وليعهد وى خليفه المستنجد باللّه ابو مظفر يوسف دانست كه از حيات پدرش نااميدى هست ترسيد كه كار بر برادرش ابو على تمام شود و خليفه گردد درحالىكه او وليعهد نيست . ازينرو هجوم برد و كوچك و بزرگ حرم را محبوس كرد و زنجير نمود . نقل و انتقال صورت داد و روز درگذشت پدر به خلافت با وى بيعت شد . صاحب اموال كهنه و نو متوفى شد .
عدهاى از اميران خيليه يعنى غلامان مخصوص المقتفى متوفى را گرفت و اعدام كرد . جماعتى از غلامان خود را برگزيد و به مقام رساند .
قاضى سديد الدين بن مرخم را گرفت و شكنجه شديدى به وى رساند كه روح وى از تن بيرون آمد و تن او در خاك جا گرفت . مخلص بن كياهراسى
تاريخ سلسله سلجوقى ( زبدة النصره ونخبة العصره ) ( فارسى ) — صفحة 350
مساهمون: فتح بن على بندارى اصفهانى
ص٣٥٠