بيان حوادث عراق پس از رها كردن سلطان محمد بن محمود بغداد را در سال 552
مؤلف كه خدايش بيامرزاد گفت : شرح محاصره بغداد از طرف سلطان محمد گذشت . خداوند امير المؤمنين المقتفى را فاتح گرداند . از قوىترين علت رد شدن محاصرهكنندگان اين بود كه خليفه به اتابك شمس الدين ايلدگز نامه نوشت كه با سپاهش به همدان برود تا سلطان محمد آگاه شود كه تخت وى را ديگرى بالا رفته و نشاط وى پايان پذيرفته است و ازين رو از بغداد كوچ كند .
پس اتابك ايلدگز با سلطان ملكشاه بن محمود به همدان رفت و به ذخيرههاى سلطان مستولى شد و آنها را جابهجا كرد . ملكشاه را بر تخت نشاند و خود به تدبير كارها در مقابل او بايستاد . چون سپاهيان در بغداد فرود آمده دانستند كه منزلهاى آنان در همدان فرودگاه بيگانگان شد . و واليان آنان از ولايتها معزول گرديدند . خاطرشان مغشوش شد و ترسيدند .
ازين رو شهر بغداد و محاصره را رها كرده بيرون رفتند . تقدير جدائى آنان را از بغداد مقدر كرده بود . به همدان بازگشتند .
چون ملكشاه نزديكى برادر خود سلطان محمد را حس كرد به آذربايجان بازگشت و اتابك ايلدگز نيز توقف نكرد و بدنبال ملكشاه مظفر بن سيدى زنجانى را وزارت داده بود و او مردى ريشهدار و بسيار دانشمند بود . شعرى شيوا و نثرى بىنظير داشت . از اشعار او ابياتيست كه به شمس الدين ابو النجيب وزير سلطان محمد خطاب كرده است :
« اى ابو نجيب در حق و حقيقتگوئى جاى خشمگين شدن نيست .