« اگر مرا به وزير واگذار كنى قطعا مرا به دژخيم سپرده باشى من صد هزار دينار به تو تقديم مىكنم به شرط آنكه به وزير سپرده نشوم و سلامت بمانم . مالم از دست برود ولى جان و خونم محفوظ بماند »
چون وزير از دست يافتن بر صفى مأيوس شد حيلهاى به كار برد كه مال جريمه صفى دو برابر گردد و او دويست هزار دينار بپردازد . حيله چنين بود كه به سلطان طغرل گفت : ( عموى تو ( سنجر ) مرا امر كرده است كه در همدان دينار به عيار خراسان ضرب كنم تا دينار عراق و خراسان مانند هم باشند . )
وزير به ضرب دو هزار دينار به عيار خراسان اقدام كرد و دستور داد كه معامله كردن به اين دينار را در شهرها جار بكشند .
صفى اوحد به دينار اخير مورد مطالبه واقع شد و به اين حيله وزير بدون آنكه تعهد صفى دو برابر شده باشد او دو برابر مال جريمه شده را پرداخت .
وزير سپس اميران را مصادره كرد و فرمان داد كه اموال مردم را بگيرند . خاندانهاى كهن را بدينوضع آزار رساند . بر قتلغ رشيدى حاجب مخصوص سلطان محمود هشتاد هزار دينار مقرر كرد ازين گذشته در كارش مكرى انديشيد و از امانتهاى او سى هزار دينار ديگر به دست آورد .
او را بيچاره كرد و به خاك نشاند . در همدان از جمال بن مناره سى هزار دينار گرفت . رياست شهر همدان را به فخر الدوله بن ابى هاشم حسنى داد و ازو بيست هزار دينار گرفت . بر تاج الدين دولتشاه بن علاء الدوله و مادر و وزيرش يكصد و پنجاه هزار دينار مقرر داشت .
بزرگان را مصادره مىكرد و به گناهان كبيره دست مىزد و بسيار جنايتها كه مرتكب شد و گناهانشان را به گردن گرفت . بر شهرهاى كشور
تاريخ سلسله سلجوقى ( زبدة النصره ونخبة العصره ) ( فارسى ) — صفحة 192
مساهمون: فتح بن على بندارى اصفهانى
ص١٩٢