رسيدن به نصف را كافى مىدانند ، وتجاوز از نصف را در كار نمىدانند .
ومشهور ميان علما آن است كه مدار روزه وعبادات شرعيه بر ديدن هلال است ، واين حساب عدد در شرع معتبر نيست ، وبعضي از أحاديث موافق حساب عدد وارد شده است كه در مقاصد آتيه ايراد مىنمايد .
مقصد سوم در تحقيق أحاديث خمسه است
يعنى هر روز از روزهاى هفته كه در سال سابق اوّل ماه مبارك رمضان بوده باشد ، روز پنجم آن اوّل ماه امسال خواهد بود ، اگر مثلا ماه رمضان سابق روز يكشنبه باشد مىبايد ماه رمضان امسال اوّلش روز پنجشنبه باشد ، واين در غير سال كبيسه است ، ودر سال كبيسه بايد شش روز بشمارند روز ششم اوّل ماه رمضان اين سال خواهد بود .
ودر غالب أوقات اين حساب با رؤيت موافق مىافتد ، چنانكه در سنهء هزار وصد وهفت اوّل ماه رمضان روز چهار شنبه بود ، ودر سال بعد از أو كه سنهء هزار وصد وهشت بود پنجم آن كه روز يكشنبه بود اوّل ماه رمضان بود ، واين سال كه سنهء هزار وصد ونه است چون سال كبيسه است ششم يكشنبه كه روز جمعه است اوّل ماه مبارك بود .
وگاه هست كه به حسب رؤيت تخلّف مىكند وموافق نمىافتد ، سرّش آن است كه اگر چه به حسب تجربه يافتهاند كه سه ماه متوالى تمام مىتواند شد وزيادة نمىتواند شد ، اما ماههاى سال را كه بر سر هم حساب كنند در غير سال كبيسه اگر اوّل ماه رمضان شنبه باشد ، چون به حسابي كه سابقا مذكور شد از ماههاى تمام است ، بايد دوشنبه اوّل ماه شوّال باشد . وچون آن ناقص است بايد شنبه اوّل ماه ذي القعدة باشد ، وچون آن تمام است بايد پنجشنبه اوّل ماه ذي الحجّه باشد ، وچون آن ناقص است بايد جمعه اوّل ماه محرم باشد ، وچون آن تمام است بايد يكشنبه اوّل ماه صفر باشد ، وچون آن ناقص است بايد دوشنبه اوّل ماه ربيع الاوّل باشد . وچون آن تمام است بايد چهارشنبه اوّل ماه ربيع الثاني باشد ، وچون آن ناقص است بايد پنجشنبه اوّل ماه جمادى الأولى باشد ، وچون تمام است بايد سهشنبه اوّل ماه شعبان باشد ، وچون ناقص است بايد چهارشنبه اوّل ماه مبارك رمضان باشد وآن