بررسى منطوق و مفهوم ، عامّ و خاصّ و محكم و متشابه و . . . آن پرداختهاند و احكام شرعى تدوين شده در كتابهاى فقهى را از آنها استنباط كردهاند .
همچنين احاديث روايت شده از مؤمنان صحابه و امامان اهلالبيت ( ع ) را در مجموعههايى بزرگ مانند : « فقيه من لا يحضره الفقيه ، استبصار ، تهذيب ، وسائلالشيعه و جامع احاديثالشيعه » گردآورى و تدوين كردهاند ؛ سپس به نقد و بررسى اسناد آنها پرداختند تا قوى را از ضعيف و صحيح را از ناصحيح شناسائى كنند و بعد ، به متون آنها پرداختند تا عامّ و خاصّ و مجمل و مبين آنها را بشناسند ؛ آنگاه احكام استخراج شده از روايات صحيح نزد خود را در مجموعههاى فقهى تدوينكردند . مانند « النهايه » شيخ طوسى ( ت 460 ه - ) « المختصرالنافع » و « شرايع الاسلام » محقّق حلّى ( ته - ) « اللُّمعة » شهيد اول ( ته - ) و شرح آن از شهيد ثانى ( مته - ) و « جواهر الكلام فى شرح شرايع الإسلام » از شيخ محمد حسن ( ته - ) و . . .
از آنچه يادآور شديم روشن مىشود كه عالمان مكتب اهلالبيت در مباحث رسمى حوزوى خود تنها به بحث و بررسى و نابسازى احاديث احكام پرداختهاند . و احاديث گردآورى شده در مجموعههائى چون : « وسائلالشيعه » و « جامع احاديث الشيعه » براى آن است كه « فقيه » آنها را نقد و بررسىنمايد و
صحيح را از ناصحيح تشخيص دهد و احكام فقهى را از آنچه صحيح مىبيند استنباط نمايد .
بنابراين ، احاديث صحيح نزد فقهاى شيعه ، احاديثى است كه مسائل شرعى تدوين شده در كتب فقهى را از آنها استخراجمىكنند . و از اينجا آشكار مىشود كه عالمان شيعى هيچگونه نقد و بررسى حوزوى را روى احاديث سيره انجام ندادهاند . چه سيرهء انبياى گذشته ، چه سيره خاتم انبيا و اصحاب او ، و چه سيره امامان اهلالبيت و ياران آنها ، هيچ يك را مورد
تهمتها و دروغ پردازىها در كتاب « لله ثم للتاريخ » ( فارسى ) — صفحة 69
مساهمون: السيد مرتضى العسكري
ص٦٩