مىداد . بنابراين احاديثى كه از وى در اين زمينه در كتب حديث موجود است ، و نام اميرالمؤمنين و حضرت صديق و مادر گراميش خديجه ، در آن برده شده - اگر چه زياد نيست - به ناچار بايستى در اين دوران باشد .
گمان مىكنيم اغلب كلماتى كه اشاراتى از ندامتها و پشيمانىهاى او از جنگ جمل در بر دارد ، از همين عصر آغاز گشته تا آخرين روزهاى حيات وى ادامه داشته است . قسمت بعد به تفصيل همين بحث مىپردازد .
أحاديث أم المؤمنين عائشة ( نقش عايشه در تاريخ و احاديث اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 208
مساهمون: السيد مرتضى العسكري
ص٢٠٨