14 معاويه در عصر امام مجتبى ( ع )
انما قاتلكم لأتأمّر عليكم
« من در راه دين با شما نجنگيدم ، بلكه تنها به اين خاطر
كه بر شما حكومت كنم . »
معاويه
آنگاه كه امام با شمشير ابن ملجم - يكى از سياه انديشترين مردان همهء قرون و انصار - شهيد شد ، و مسلمانان براى دومين بار در تمام تاريخ خويش ، با يك بيعت آزاد ، براى خود زمامدار انتخاب كردند ، و امام مجتبى بر جاى پدر بزرگوارش نشست ، نامهاى به معاويه نوشت ، و از او فرمانبردارى و بيعت طلبيد ، زيرا كه وى هم از يك سو به حق امام بود ، و هم از يك سو حكومت بر مردم مسلمان را ، با بيعت آزاد ، در دست داشت . البته معاويه - چنان كه مىشناسيمش - نبايستى زير بار حق برود ، همانطور كه در تمام عمرش از حق پيروى نكرده بود ! بنابراين فرمان امام مجتبى را نپذيرفت ، با لشگرى انبوده براى جنگ با وى به سوى عراق حركت كرد .
امام مجتبى ( ع ) نيز ، با لشگر خويش براى مقابله با اين پاسدار جاهليت و كفر ، از كوفه بيرون آمد ، و به عنوان مقدمه ، پسر عموى خويش عبيداللهبنعباس را با دوازده هزار تن از بهترين رزمجويان عراق و كوفه روانه ساخت ، و قيسبنسعدبنعباده ، رادمرد شجاع و ياور مؤمن و فداكار خويش را ، به همراه وى فرستاد . عبيدالله