تخطي إلى المحتوى الرئيسي

على مائدة الكتاب والسنة ( بر گستره كتاب و سنت ) ( فارسى ) — صفحة 398

مساهمون:

ص٣٩٨
غزوه خيبر از « متعه نساء » [ ازدواج موقت ] نهى فرموده ، و از خوردن گوشت خران اهلى نيز ، اين مبتكر خلاق فراموش كرده كه امام على عليه السلام همان كسى است كه مىفرمود : « اگر عمر از ازدواج موقت منع نكرده بود هيچ كس زنا نمىكرد مگر نگون‌بخت شقى . » « 1 » شگفت‌آور آنكه ، اينان در اينجا از قول نواده‌هاى امام على عليه السلام روايت تحريم « ازدواج موقت » را به آن حضرت نسبت داده‌اند ، و با همين تركيب سندى ، روايت ديگرى ساخته و گفته‌اند : « امام على عليه السلام دستور فرمود تا « حج » را از « عمره » جدا سازند ! » و بعيد نيست كه خالق و مبتكر هر دو روايت يكى باشد . 2 . همچنين است حال آنچه كه از ابوذر روايت كرده‌اند : اينان - چنان كه گذشت - از ابوذر روايت كردند كه گفته است : « متعه حج ويژه اصحاب محمد صلىالله‌عليه‌وآله بود . و اين رخصتى بود از آنِ ما » و درباره « متعه نساء » [ ازدواج موقت ] نيز ، روايت كرده‌اند كه گفته است : « ازدواج موقت تنها براى ما اصحاب رسول اللّه صلىالله‌عليه‌وآله ، به مدت سه روز ، حلال شد و سپس رسول خدا صلىالله‌عليه‌وآله از آن نهى فرمود . » و اينكه گفته است : « ازدواج موقت به خاطر بودن ما در خوف و جنگ بود . » و شگفت آنكه ، در هر دو روايتِ ابوذر در اينجا و آنجا ، در هر دو طريق ، ابراهيم تيمى و عبدالرحمن بن اسود قرار دارند ، و حالِ اين دو روايت از جهت سند حال همان دو روايتى است كه به امام على عليه السلام نسبت دادند . 3 و 4 . اما روايت سبره جهنى ، صحيح آن همان است كه در اول بحث از صحيح مسلم و مسند احمد و سنن بيهقى آورديم كه : « رسول خدا صلىالله‌عليه‌وآله به آنان اجازه فرمود « ازدواج موقت » كنند » ، و اينكه « او با زنى از بنىعامر « عقد موقت » بست و رداى خود را « مهريه » داد و سه روز با وى بود ، سپس رسول خدا فرمود : « هر كس چيزى از اين زنان « متعه شده » نزد خود دارد آنان را آزاد نمايد . » يعنى : رسول خدا صلىالله‌عليه‌وآله آنان را فرمود تا از زنانى كه با آنان « ازدواج موقت » كرده‌اند ، جدا شده و آماده خروج از مكه باشند . » پس از چندى « توجيه‌كنندگان كار خليفه عمر » وارد صحنه شدند و عبارات اين روايت را تحريف كردند و جمله : « ليخل سبيلها ؛ راه آنان را باز بگذارد » را به جمله : « انها حرام من يومكم هذا الى يوم القيامة ؛ اينها از امروزتان تا روز قيامت ، حرام شدند » و امثال آن ، تبديل كردند تا نشان
هامش
( 1 ) . مصادر آن را در گذشته آورديم .
على مائدة الكتاب والسنة ( بر گستره كتاب و سنت ) ( فارسى ) — صفحة 398 | السيد مرتضى العسكري / محمد جوادى كرمى