آن فرشته همواره بدينگونه ندا درمىدهد تا صبح فرا رسد و با فرا رسيدن صبح به جايگاه خود در ملكوت آسمان بازمىگردد . اين حديث را پدرم از جدم از رسول اللّه صلى الله عليه وآله برايم بيان داشت . » « 1 »
و نيز ، يونس بن عبدالرحمن گويد : به امام هفتم ، موسى بن جعفر عليهماالسلام عرض كردم : خداوند براى چه پيامبرش را به « آسمان » برد و از آنجا به « سدرة المنتهى » و از آنجا به « حجب النور » و بعد در آنجا با او به نجوا و سخن پرداخت ؟ خداوند كه جا و مكان ندارد ؟
امام عليه السلام فرمود : « خداوند متعال را نه مكانى در برگيرد و نه زمانى بر او گذرد . بلكه ذات اقدس حق اراده فرمود تا بدين وسيله فرشتگان و آسمان نشينانش را شرافت و كرامت بخشد ، و شگفتيهاى آفرينش و آفريننده را به او نشان دهد تا در فرود و بازگشت بازگو نمايد . و اين بدان گونه كه تشبيه كنندگان مىگويند ، نيست . منزه است خداى متعال از آنچه شريك او مىسازند . » « 2 » و نيز ، زيد بن على گويد : به پدرم سيد العابدين امام چهارم عليه السلام عرض كردم : پدر جان ! درباره جدم رسول خدا صلى الله عليه وآله آگاهم كن ؛ چرا آنگاه كه به آسمان برده شد و خداى عزوجل پنجاه نماز براى او مقرر فرمود ، چگونه خواستار تخفيف براى امت خود نشد تا موسى بن عمران به او گفت : نزد خدا بازگرد و درخواست تخفيف كن كه امت تو ، توان اين را ندارد ؟
پدرم فرمود : « پسرم ! رسول خدا صلى الله عليه وآله هيچگاه بر خدا پيشى نمىگرفت و در فرمان خدا چون و چرا نمىكرد . ولى چون موسى چنان درخواستى از او نمود و بدين وسيله شفيع امتش گرديد ، رد شفاعت برادرش موسى را روا ندانست . پس ، به سوى خداى عزوجل بازگشت و درخواست تخفيف كرد تا آن را به پنج نماز رسانيد . »
زيد گويد گفتم : پدر جان ! چرا بعد از « پنج نماز » به سوى پروردگارش بازنگشت و درخواست تخفيف نكرد ؟
فرمود : « آن حضرت چنين خواست كه امتش ، هم به تخفيف رسند و هم پاداش « پنجاه
هامش
( 1 ) . توحيد صدوق ، ص 176 ، حديث 7 .
( 2 ) . توحيد صدوق ، ص 175 ، حديث 2 .