اگر بر دور شدن از ما تصميم گرفته‌اى بدون گناهى كه از ما سر زده باشد ، پس پيشهء ما شكيبايى شايسته است . و اگر ديگرى را جايگزين ما ساخته‌اى ، پس خدا ما را بس است و نيكو حمايتگرى است . « فَصَبْرٌ جَمِيلٌ » « 1 » در پايان بيت اول و تمام مصراع چهارم اقتباس از قرآن كريم است . « 2 » و مانند سخن گويندهء ديگر :
ستمگر مباش و به ستم رضايت مده و با هرچه مىشود انكار كن . وقتى روز حساب فرا مىرسد براى ستمگر نه دوستى وجود دارد و نه شفاعت‌كننده‌اى كه شفاعتش پذيرفته شود . مصراع آخر گرفته شده از اين آيهء شريفه است : « ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَ لا شَفِيعٍ يُطاعُ » « 3 » و مانند سخن يكى از آنان :
اگر عاشقان از روى شوقهايى كه دارند ، نسيم را پيك به سوى محبوب قرار مىدهند ، پس من كسى هستم كه براى آنان مىخوانم اى كاش با پيك ، راهى را پيش گرفته بودم . قسمت آخر شعر اقتباس از اين آيهء كريمه است : « يا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلًا » « 4 » توضيح : اين شعر از قاضى محى الدّين است كه دربارهء معشوقه‌اش كه « نسيم » نام داشته سروده . « 5 »