رضى الله عنهم - روايت كردهاند ، و بيست و چند نفر از تابعين آن را از ايشان روايت كردهاند و تعداد بىشمارى كه جز خدا آمارشان را نداد آن را از اينان روايت كردهاند ؛ پس هيچ كس توان خروج از اين فرمان را ندارد . » « 1 »
و گويد : « پيامبر ( ص ) به تمام كسانى كه با او بودند و قربانى به همراه نداشتند فرمان داد تا با همره از احرام به درآيند و اين آخرين اقدام او بر بلنداى صفا در مكه بود ، و نيز خبر داد كه « عمره تمتع » از همراه بردن قربانى برتر است ، و از عدم انجام آن [ / عمره تمتع ] تأسف خورد ، و اين حكم تا روز قيامت برقرار است ، و هر حكمى با اين صفت را جايز بداند ، مسلماً دروغ شمردن خبر رسول خدا ( ص ) را جايز دانسته و اين از كسى كه تعمّد داشته باشد كفر محض است ! و در همان فرمان مؤكد آمده است كه : « عمره داخل در حج گرديد » و اين همان نظر ماست ، چون حج بدون عمرهى پيشين ، عمرهى تمتع يا عمره مقرون به آن جايز نيست و همين بسنده است » .
سپس گويد : « و اين يعنى : قول رسول خدا ( ص ) و فرمان او - براى پيروى ، بسى شايستهتر از رأى و نظر عمر است ! » « 2 »
و در جاى ديگر رواياتى را كه مىگويد : « فسخ حج [ به عمره ] ، خاص اصحاب رسول خدا ( ص ) بوده » آن روايات را آورده و بعد براى بطلان آنها به قول « سراقهى » و پاسخ پيامبر ( ص ) استشهاد كرده كه گفت : « يا رسول الله ! اين براى امسال ماست يا براى ابد ؟ » و پيامبر ( ص ) فرمود : « براى ابد الأبد است » سپس گويد :
« پس تخصيص و نسخ باطل گرديد و [ اين حكم ] براى هميشه از آن دو در
هامش
( 1 ) . المحلى ، ج 7 ص 101 .
( 2 ) . همان ، ج 7 ، ص 102 - 103 ، كه ما فشرده آن را آورديم . .