و در فصل : « اعزام نيروها و خراج بگيران » گويد :
« و ديگرى غزوه علىبن ابىطالب ( رض ) در مسير يمن است كه دو بار انجام شد ؛ بدينگونه كه رسول دا ( ص ) علىبن ابىطالب را به يمن فرستاد و خالدبن وليد را با سپاهى ديگر بدانسوى روانه كرد و فرمود : « هرگاه به هم رسيديد ، فرماندهى كل علىبن ابىطالب است » « 1 »
روايات مذكور بر آن است كه امام ( ع ) سه بار به سوى يمن رفته است ؛ دوبار براى جنگ و يك بار براى جمع صدقات ، و چون اخبار اين سفرها بر علما پوشيده و مشتبه شده ، اكنون فشرده آن را براى تبيين صواب بيان مىداريم :
در صحيح بخارى از « براءبن عازب » گويد : « رسول خدا ( ص ) ما را با خالدبن وليد روانه يمن كرد . سپس على را به جاى او فرستاد و فرمود : « به ياران خالد بگو هر يك از آنها كه خواست با تو همراه شود ، با تو باشد . . . » « 2 »
مشروح اين خبر را بيهقى از « براء » روايت كرده و گويد « رسول خدا ( ص ) خالدبن وليد را به يمن فرستاد تا آنها را به اسلام فرابخواند و من در گروه خالدبن وليد بودن كه شش ماه در آنجا درنگ كرديم و او به اسلامشان فراخواند و آنها نپذيرفتند . سپس رسول خدا ( ص ) علىبن ابىطالب را فرستاد و فرمانش داد تا گروه خالد را بازگرداند ، مگر كسانى را كه با خالد بوده و اكنون دوست دارند با على باشند ، آنها با على بمانند . » براء گويد : « و من در زمره كسانى بودم كه با على ماندند و چون به نزديك يمانيان رسيديم و آنها به سوى ما آمدند ، على پيش رفت و با ما نماز گزارد و بعد ، همهى ما را در يك صف آرايش داد و فراروى ما قرار گرفت و نامه رسول خدا ( ص ) را براى آنها قرائت كرد كه قبيله هَمدان همگى
هامش
( 1 ) . همان ، ج 4 ص 319 . تاريخ ابن كثير ، ج 7 ص 343 . طبقات ابنسعد ، ج 2 ص 169 ، و عيونالاثر ، ج 2 ص 271 .
( 2 ) . صحيح بخارى ، كتاب المغازى ، ج 3 ص 50 . .