نرسد ؛ « 1 » و اهل البيت ( ع ) نيز آن حضرت را پيروى كردند .
و از اين بيان ، اشتباه كسانى چون « ابن هشام » كه پنداشتهاند رسول خدا ( ص ) پسر عمويش على ( ع ) را براى دريافت « صدقات » روانه يمن كرد نيز آشكار مىشود ؛ چون او را بنابر تصريح ديگران براى دريافت خمس فرستاده بود .
ابن هشام در باب : « خروج اميران و كارگزاران صدقات » گويد : « رسول خدا ( ص ) اميران و كارگزاران صدقات را روانه كرد . . . و علىبن ابىطالب را به « نجران » فرستاد تا « صدقات » آنها را گردآورى كرده و با دريافت « جزيه » آنها نزد او بازگردد . »
سپس در باب : « مؤافاة على رضوان الله عليه با رسول خدا ( ص ) در حج » گويد : « هنگامى كه على - رض - از يمن براى ملاقات رسول خدا ( ص ) به مكه آمد ، مردى از همراهانش را جانشين خود در سپاه گردانيد و با شتاب نزد پيامبر آمد و آن شخص به هر يك از افراد سپاه حلّهاى از جمه دانى كه همراه على بود پوشانيد و هنگامى كه او به سوى سپاه بازگشت و حلّهها را بر دوش آنها ديد گفت : « واى بر تو ! آنها را پيش از رسيدن به رسول خدا ( ص ) از آنان بستان » و او آنها را ستانيد و در جامه دان قرار داد و افراد سپاه از او گلهمند شدند . »
راوى گويد : « مردم از على - رض - شكوه كردند و رسول خدا ( ص ) به سخن برخاست و شنيدم كه مىفرمود : « اى مردم ! از على شكوه نكنيد كه به خداسوگند او در كار خدا يا در راه خدا خشنتر از آن است كه از او شكوه شود ! » . « 2 »
هامش
( 1 ) . سيره ابن هشام ، ج 4 ص 273 - 275 ، و امتاع الاسماع ، ص 509 . و بيهقى در سنن الكبرى روايت كند كه : « ام كلثوم از دادن صدقه به موالى و خادمان خود جلوگيرى كرد و از جدّش رسول خدا ( ص ) روايت كرد كه فرموده : « ما اهل البيت از صدقه نهى شدهايم و موالى و خادمان ما نيز از ما هستند » و گفت : « پس از صدقات نخوريد . »
( 2 ) . همان ، ج 4 ص 275 . .