برخى از روايات آمده كه : « سهم خدا و سهم رسول خدا يكى است » اگر مراد اين است كه مسير و راه آنها يكى است و پيامبر هر دو را يكسان تصرف مىكند ، اين صحيح است ، و گرنه با ظاهر آيه مخالفت دارد .
و در روايات متواتر از امامان اهل البيت ( ع ) آمده است كه : « سهم ذى القربى در زمان رسول خدا ز آنِ اهل البيت بوده و پس از آن حضرت سهم ساير ائمه اهل البيت است ، و سهام سهگانه : « خدا و رسول و ذوى القربى » مشمول عنوان مذكور است ؛ چون سهم خدا در اختيار رسول خدا بوده تا هر جا كه خواست قرارش دهد ، و اين دو سهم پس از روسل خدا از آنِ امامى است كه جانشين او مىشود ؛ و بدين خاطر نصف خمس در اين دوران از آنِ امام عصر ( عج ) به جهت امامت اوستو نصف ديگر خمس سهم ديگر خويشاوندان پيامبر ، به جز اهل البيت ، است ؛ يعنى سهم يتيمان و مسكينان و در راه ماندگان از اقرباى رسول خدا ( ص ) است ، كه از راه پيوند و قرابت پدرى با رسول خدا سزاوار دريافت و مصرف آن در نيازمندىهاى خود شدهاند ، كه اگر زياده آمد در اختيار حاكم است و اگر كم بود بر والى است كه نيازشان را جبران سازد . و خمس را كه هر يك از آنها مىگيرد و مالك آن مىشود ، پس از مرگش به وارثان او و خويشاوندان پيامبر - به جز اهل البيت - يعنى به كسانى كه به خاطر فقر مستحق نيمى از خمس هستند منتقل مىشود كه آنها اولاد ذكور عبدالمطّلب و اولاد ذكور مطّلباند ، كسانى كه « صدقه » بر آنها حرام است و رسول خدا ( ص ) به هيچ يك از آنان ، حتى خادمانشان ، اجازه نداد متولى امر « صدقات » گردند و از سهم ( عَامِلِينَ عَلَيْهَا ) يعنى كارگزارانش بهرهمند شوند ؛ آن حضرت حتى خادم خود را از اشتراك با كارگزار امور « صدقات » بر حذر داشت تا چيزى از صدقه به او
معالم المدرستين ( بازشناسى دو مكتب ) ( فارسى ) — صفحة 249
مساهمون: السيد مرتضى العسكري
ص٢٤٩