هفتم - وصىّ و وصىّ النّبى
واژه « وصى » در كتاب و سنت به معناى : كسى است كه به او وصيت شده تا بعد از وفات وصيت كننده به انجام خواستههاى مورد اهتمام او بپردازد ؛ چه وصيت كننده به او بگويد : « به تو وصيت مىكنم كه پس از من چنين و چنان كنى » يا بگويد : « با تو پيمان مىبندم كه پس از من چنين و چنان كنى » همچنين است خبر دادن از وصيت به ديگران ، كه بگويد : « فلانى پس از من وصىّ من است » يا بگويد : « فلانى پس از من چنين و چنان مىكند » و امثال اين تعبيرات و كلماتى كه دلالت بر وصيت مىكند ؛ و « وصى النّبى » كسى است كه پيامبر به او وصيت كرده و با او پيمان بسته كه پس از وى به امر شريعت و امت او بپردازد .