كرد و دعايش نمود و برفت و هنوز كسى از مسجد بيرون نرفته بود كه جبرئيل با اين آيه نازل گرديد : «
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ . . .
» و حسّانبن ثابت درباره آن اشعارى سرود كه بخشى از آن چنين است :
أبا حسن تفديك نفسى و مهجتى * و كلّ بطىء فى الهدى و مسارع
فانت الذى اعطيت اذ انت راكع * فدتك نفوس القوم يا خير راكع
فانزل فيك اللّه خير ولاية * فأثبتها فى محكمات الشرايع
« اباحسن ! جسم و جانم فداى جانت باد ،
و جسم و جان هر كندرو و تندرويى به فدايت باد !
تو آن كسى هستى كه در حال ركوع بخشيدى ؛
جان اين قوم به فدايت باد اى بهترين ركوع كننده
كه خداوند بهترين ولايت را دربارهات نازل كرد ،
و آن را در محكمات شرايع ثبت و ضبط فرمود ! » « 1 »
اشكالى بر دلالت اين آيه
برخى از دانشمندان مكتب خلفا بر مفاد روايات پيشين اشكال كرده و گفتهاند كه الفاظ آيه : «
الَّذِينَ آمَنُوا
-
الَّذِينَ يُقِيمُونَ
-
وَ هُمْ راكِعُونَ
» به صيغه جمع است
هامش
( 1 ) - تفسير طبرى ، ج 6 ص 186 ، اسباب النزول ، ص 133 - 134 ، شواهد التنزيل ، ج 1 ص 161 - 169 ، انساب الاشراف ، ج 1 ص 225 حديث 151 ، غرائب القرآن نيشابورى در حاشيه تفسير طبرى ، ج 6 ص 167 - 168 ، در المنثور ، ج 2 ص 293 - 294 كه در باب : « النقول فى اسباب النزول » ص 90 - 91 نيز پس از ذكر روايات گويد : « اينها شواهدى است كه برخى برخى ديگر را تأييد مىكند ، و تاريخ ابنكثير ، ج 7 ص 357 .