در اعلى درجه بلاغت مىديده گزينش نموده و بقيه آن را رها كرده ؛ روشى كه درباره اين نامه نيز معمول داشته است . تمام اين نامه را « نصربن مزاحم » در كتاب « صفين » خود آورده و نصّ آن چنين است :
« بسم اللّه الرحمان الرحيم
امّا بعد ، بيعت با من در مدينه ، تو را نيز ، كه در شام هستى ، بدان ملتزم مىكند . زيرا ، همان مردمى با من بيعت كردند كه با ابوبكر و عمر و عثمان بيعت كردند . بر همان قرارى كه با آنها بيعت نمودند . پس ، شاهد را حق گزينش و غايب را حق نكوهش نباشد . چه ، جز اين نيست كه شورى از آنِ مهاجران و انصار است . و اگر آنها بر يك نفر اجماع و اتفاق كردند و او را امام ناميدند ، اين مورد پسند خداست . و اگر كسى با عيبجويى يا رويگردانى از جرگه آنها خارج مىشد ، او را بدانچه از آن خارج شده بود باز مىگرداندند . و اگر سر باز مىزد ، با او به خاطر پيروى از غير راه مؤمنان پيكار مىكردند . و خداوند او را بدانچه خود برگزيده بود پيوند مىداد و ملازم جهنمش مىگرداند كه بدجايگاهى است . همانا طلحه و زبير با من بيعت نمودند و سپس بيعت مرا نقض كردند كه نقضشان همانند ردّشان بود و من بر اساس آن با ايشان پيكار كردم تا حق ظاهر و امر خدا باهر گرديد در حالى كه آنها ناخشنود بودند . پس ، تو نيز بدانچه مسلمانان وارد آن شدهاند ، وارد شو ، كه محبوبترين امور نزد من درباره تو عافيت و رستگارى است ، مگر آنكه خود را در معرض بلا قرار دهى ، كه اگر چنين كنى با تو پيكار مىكنم و از خدا بر تو مدد مىجويم . تو درباره قاتلان عثمان سخن بدرازا گفتى . پس ، [ اگر راست مىگوئى ، ابتدا ] بدانچه مسلمانان وارد آن شدهاند وارد شو ، سپس شكايت آنها را نزد من بياور تا تو و ايشان را به حكم كتاباللّه وا دارم . امّا آنچه تو به دنبال آنى ، فريب كودك از خوردن شير است ! و به جان خودم سوگند كه اگر با ديده عقلت ، و نه هواى نفست ، نظر كنى ، مرا برىترين فرد قريش از خون عثمان مىبينى . و
معالم المدرستين ( بازشناسى دو مكتب ) ( فارسى ) — صفحة 268
مساهمون: السيد مرتضى العسكري
ص٢٦٨