مالك بن تيم الله بن ثعلبة بن عكابه به نام نابى بن زياد بن ظبيان و مرد ديگرى از قوم بنو نمير را كه راهزنى كرده بودند نزد مطرف آوردند و او نابى را بكشت و آن مرد نميرى را تازيانه زد و رها كرد . زمانى كه مطرف از رياست شرطه معزول شد و به ولايت اهواز رسيد عبيد الله بن زياد بن ظبيان جمعى را گرد آورد و برون آمده قصد وى كرد . دو گروه به يك ديگر رسيده بايستادند و ميان ايشان نهرى بود . مطرف بن سيدان از نهر عبور كرد و ابن ظبيان بر او شتافت و با نيزه وى را بزد و بكشت . مصعب ، مكرم بن مطرف را به تعقيب ابن ظبيان فرستاد و او رهسپار شد و به موضعى رسيد كه امروزه به نام لشكرگاه مكرم معروف است . ابن ظبيان به مصاف وى نرفت و به عبد الملك بن مروان پيوست و همراه او با مصعب نبرد كرد و او را بكشت و سرش را ببريد . لشكرگاه مكرم به همين مكرم بن مطرف منسوب است . بعيث سكرى گويد :
ابن سيدان را جامى عطشزداى بنوشانيديم همان بس است و بهترين امور آن است كه بسنده بود و نيز گويند كه لشكرگاه مكرم به مكرم بن فزر از قوم بنو جعونة بن حارث بن نمير منسوب است كه حجاج وى را به نبرد خرزاد بن باس فرستاد و آن هنگامى بود كه خرزاد سر به عصيان برداشته به ايذج رفته بود و در دژى كه به نام وى مشهور است حصار گرفته بود . چون محاصره به درازا كشيد ، خرزاد پنهانى و ناشناس برون آمد تا به عبد الملك ملحق شود لكن مكرم بر او دست يافت و در آن حال دو مرواريد در كلاه خود داشت . مكرم وى را بگرفت و نزد حجاج فرستاد و او گردنش را بزد .
گويند : نزديك لشكرگاه مكرم قريهيى كهن بود كه بعدا بناى
فتوح البلدان ( فارسى ) — صفحة 534
مساهمون: أحمد بن يحيى بن جابر ( البلاذري )
ص٥٣٤