تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فتوح البلدان ( فارسى ) — صفحة 457

مساهمون:

ص٤٥٧
منزل گزيده بر قبرهايتان و تركش نمىكنم تمامى شب و آوايتان مرا پاسخ نمىدهد همهء عمر بر شما خواهم گريست و كيست كه افسرده دلى را از گريستن بر شما باز دارد ديرى نپائيد كه او نيز بمرد و كنار دو دوستش به خاك سپرده شد و قبرهاى آنان به قبور معاشران معروف است .

فتح اذربيجان

حسين بن عمرو اردبيلى از واقد اردبيلى و او از مشايخى كه زمان ايشان را درك كرده بود روايت كرد كه مغيرة بن شعبه به عنوان والى از سوى عمر بن خطاب به كوفه آمد و نامه‌يى به همراه آورد كه در آن حذيفة بن يمان به ولايت اذربيجان منصوب شده بود . نامه را براى وى ارسال داشت و او در نهاوند يا نزديكى آن بود . پس از آنجا برفت تا به اردبيل رسيد كه كرسى اذربيجان بود و مرزبان اذربيجان در آنجا مىزيست و خراج آن ديار نيز به همانجا مىرفت . مرزبان جنگجويانى را از مردم باجروان و ميمذ و نرير و سراة و شيز و ميانج و جاهاى ديگر نزد خود گرد آورده بود و چند روز با مسلمانان نبرد شديدى در پيوست . سپس مرزبان با حذيفه از سوى همهء مردم اذربيجان صلح كرد بر اين قرار كه هشتصد هزار درهم به وزن هشت « 1 » ادا كند و كسى كشته نشود و به بردگى برده نشود و آتشكده‌يى ويران نگردد و متعرض كردان بلاسجان و سبلان و
هامش
( 1 ) . يعنى هر ده درهم به وزن هشت مثقال .
فتوح البلدان ( فارسى ) — صفحة 457 | أحمد بن يحيى بن جابر ( البلاذري ) / محمد توكل