زياد مىگفت : بر هر ستونى از ستونهاى مسجد كوفه هجده صد « 1 » صرف كردم . عمرو بن حريث مخزومى نيز در كوفه احداث بنا كرد .
وى را زياد هنگام رفتن به بصره به جاى خويش معين مىكرد . بعدا عمال ديگر در آنجا بناهايى كردند و ميدانها و كوچهها را تنگ كردند . گويد : صاحب كوچهء عمرو در كوفه اولاد عمرو بن حريث بن عمرو بن عثمان بن عبد الله بن مخزوم بن يقظه بودند .
وهب بن بقيه واسطى از يزيد بن هارون و او از داود بن ابى هند و او از شعبى روايت كرد كه گفت : ما - يعنى اهل يمن - دوازده هزار تن بوديم و نزاريان هشت هزار تن . مگر نمىبينى كه بيشتر اهل كوفه از ما هستند . قرعهء ما به سمت شرق درآمد ، و از اين رو خطهء ما در اين ناحيه قرار دارد .
على بن محمد مدائنى از مسلمة بن محارب و ديگران روايت كرد كه مغيره بر مسجد كوفه بيفزود و در آن بنا احداث كرد . سپس زياد نيز بر آن اضافه كرد . سبب ريختن ريگ در مسجد كوفه و مسجد بصره آن بود كه مردم نماز مىگزاردند و چون دست خود را كه به خاك آلوده شده بود بلند مىكردند ، آن را تكان داده پاك مىكردند .
زياد گفت : از آن بيم دارم كه با گذشت زمان مردم تصور كنند تكان دادن دست از سنتهاى نماز است . پس مسجد را وسعت داد و بر آن افزود و بفرمود تا سنگريزه بياورند و آن را گرد آورده در صحن مسجد بريختند . كسانى كه مسئول كار گردآورى سنگريزه بودند بر مردم سخت مىگرفتند و افرادى را بر اين وظيفه گمارده ، مىگفتند : نوعى از سنگ را بياوريد كه ما نشان مىدهيم و چند گونه سنگريزه برگزيده مشابه آنها را طلب مىكردند و از اين راه مالى به دست آوردند . پس اين مثل بيامد كه :
هامش
( 1 ) . يعنى هزار و هشتصد .