خويش گمارد . صله با وى بود و او وى را به جاى خويش گمارد .
حبيب به شام باز گشت و با روميان به جنگ پرداخت و در حمص اقامت گزيد . معاويه او را به دمشق منتقل كرد كه همان جا به سن سى و پنج سالگى در سال چهل و دو وفات يافت . هنگامى كه عثمان در محاصره افتاده بود ، معاويه حبيب را با سپاهى به يارى وى فرستاده بود و او چون به وادى القرى رسيد از قتل عثمان خبر يافت و بازگشت .
گويند : عثمان ، مغيرة بن شعبه را بر اذربيجان و ارمينيه ولايت داد ، و سپس او را عزل كرد و قاسم بن ربيعة بن امية بن ابى صلت ثقفى را بر ارمينيه گمارد ، و به قولى عمرو بن معاوية بن منتفق عقيلى را به اين مقام منصوب كرد . به قولى ديگر پس از مغيره ولايت آن بلاد مدت پانزده سال با مردى از طايفهء بنو كلاب بود و پس از وى عقيلى به ولايت رسيد . اشعث بن قيس از سوى على بن ابى طالب رضى الله عنه به ولايت ارمينيه و اذربيجان رسيد ، و سپس عبد الله بن حاتم بن نعمان بن عمرو باهلى از سوى معاويه به اين مقام گمارده شد و همان جا وفات يافت ، و عبد العزيز بن حاتم بن نعمان برادرش به ولايت رسيد و شهر دبيل را عمران كرد و مستحكم ساخت و مسجد آن را بزرگ كرد و شهر نشوى را بساخت و شهر برذعه را مرمت كرد . به قولى وى اين شهر را از نو ساخت و حفر فارقينى « 1 » را پيرامون آن به خوبى انجام داد و بناى شهر بيلقان را نيز تجديد كرد . اين شهرها آشفته و ويران بود . به قولى ديگر كسى كه برذعه را تجديد بنا كرد محمد بن مروان در عهد خلافت عبد الملك بن مروان بود . واقدى گويد : عبد الملك شهر برذعه را به دست حاتم بن نعمان باهلى يا پسرش بنا كرد ، و هم او عثمان بن وليد بن عقبة بن
هامش
( 1 ) . فارقين مجرايى به شكل خندق بوده است كه دور شهر حفر مىكردند و آبهاى اضافى و همچنين فاضلاب شهر از آن عبور مىكرد .