سوى او فرستاد . منيه نام مادر اوست كه از بنو مازن بن منصور بن عكرمة بن خصفة بن قيس بن عيلان بن مضر بوده و پدرش امية بن ابى عبيده از فرزندان مالك بن حنظلة بن مالك ، حليف بنو نوفل بن عبد مناف بوده است . پس بر ايشان ظفر يافت و غنائم و اسيران بگرفت . به قولى ، وى با جنگى رو به رو نشد ، و آن جماعت به اسلام بازگشتند .
مرتد شدن بنو وليعه و اشعث بن قيس بن معدى كرب بن معاويه كندى
گويند كه رسول الله ( ص ) زياد بن لبيد بياضى را كه از جملهء انصار بود ، بر حضرموت ولايت داد و سپس كنده را نيز به وى منضم كرد . به قولى ، آن كه كنده را به وى منضم كرد ابو بكر صديق رضى الله عنه بود . زياد بن لبيد مردى مصمم و بىگذشت بود و از شخصى كندى كره اشترى به عنوان زكات بگرفت . مرد كندى از او خواست كه كرده را به وى پس دهد و ديگرى را برگيرد . وى كه اشتر را به مهر صدقات داغ زده بود اين خواسته را نپذيرفت . اشعث بن قيس پادرميانى كرد ، لكن خواهش او را نيز اجابت نكرد و گفت چيزى را كه مهر صدقات خورده باز پس نمىدهم . آنگاه تمامى كنده از او روى برتافتند ، جز طايفهء سكون كه با وى ماندند و شاعرى از ايشان گفت :
ما نصرت دين داديم ، آنگه كه قوممان به شقاوت