عمان
گويند كه اغلب عمانيان از قوم ازد بودند و جز ايشان نيز مردم زيادى در باديهها مىزيستند . چون سنهء هشت فرا رسيد رسول الله ( ص ) ابو زيد انصارى را كه يكى از خزرجيان بود به آنجا گسيل داشت ، و او از جمله كسانى بود كه قرآن را در عهد رسول الله ( ص ) گرد آوردند . به گفتهء كلبى نام او قيس بن سكن بن زيد بن حرام بود و برخى از بصريان اسم او را عمرو بن اخطب دانستهاند كه جد عروة بن ثابت بن عمرو بن اخطب بوده است .
سعيد بن اوس انصارى گويد : نام وى ثابت بن زيد بوده است . پيامبر عمرو بن عاصى سهمى را نيز با نامهيى نزد عبد و جيفر پسران جلندى فرستاد و ايشان را به اسلام دعوت كرد و گفت اگر آن جماعت به حق شهادت داده و از خدا و رسول وى اطاعت كردند عمرو بر ايشان امير خواهد بود و ابو زيد بر آنان نماز خواهد گزارد و اسلام را به مردم خواهد شناساند و قرآن و سنت به آنان خواهد آموخت . چون ابو زيد و عمرو به عمان آمدند ، عبد و جيفر را در صحار كنار دريا بيافتند و نامهء پيامبر ( ص ) را به آنان دادند . آن دو مسلمان شدند و اعراب آنجا را به اسلام خواندند و ايشان اجابت كرده به اسلام ميل كردند . عمرو و ابو زيد همچنان در عمان بودند تا پيامبر ( ص ) رحلت كرد و به قولى ابو زيد قبل از آن تاريخ به مدينه رفت .
گويند كه چون رسول الله ( ص ) رحلت كرد قوم ازد به رياست لقيط بن مالك ذو التاج مرتد شده به دبا رفتند ، و بعضى گويند به دما كه در دبا است رفتند . ابو بكر رضى الله عنه حذيفة بن محصن بارقى را كه از قوم ازد بود و عكرمة بن ابى جهل بن هشام مخزومى