ما چاه خود حفير را بكنديم دريايى كه آبش از بسيارى سرريز كند بنو مخزوم سقيا را كندند كه چاه هشام بن مغيرة بن عبد الله بن عمر بن مخزوم بود . بنو تيم ، ثريا را كندند كه چاه عبد الله بن جدعان بن عمرو بن كعب بن سعد بن تيم بود . بنو عامر بن لؤى چاه نقع را كندند . گويند جبير بن مطعم را چاهى بوده است و آن چاه بنو نوفل است و به تازگى جزء دار القوارير كه حماد بربرى در خلافت هارون الرشيد بنا نهاد ، قرار گرفته است .
عقيل بن ابى طالب در عهد جاهليت چاهى حفر كرد كه در دار ابن يوسف واقع است . اسود بن ابى البخترى بن هاشم بن حارث بن اسد بن عبد العزى چاهى در باب الاسود نزديك حناطين داشت كه جزء مسجد قرار گرفت .
چاه عكرمه به عكرمة بن خالد بن عاصى بن هاشم بن مغيره منسوب است . چاه عمرو منسوب به عمرو بن عبد الله بن صفوان بن امية بن خلف جمحى است ، چاه شعب عمرو نيز به هم او منسوب است . طلوب در قسمت سفلاى مكه از آن عبد الله بن صفوان بود . چاه حويطب منسوب به حويطب بن عبد العزى بن ابى قيس است كه از طايفهء بنو عامر بن لؤى بوده است ، و اين چاه در صحن جلوى خانهء وى در بطن الوادى واقع است . چاه ابو موسى در معلاة از آن ابو موسى اشعرى بوده و چاه شوذب به شوذب مولاى معاويه منسوب است كه جزء مسجد الحرام قرار گرفته است . شوذب به قولى مولاى طارق بن علقمة بن عريج بن جذيمهء كنانى و به قول ديگر مولاى نافع بن علقمة بن صفوان بن امية بن محرث بن خمل بن شق كنانى ، خال مروان بن حكم بن ابى العاصى بن اميه ، بوده است .
چاه به كار به مردى از اهل عراق كه ساكن مكه بوده منسوب است
فتوح البلدان ( فارسى ) — صفحة 75
مساهمون: أحمد بن يحيى بن جابر ( البلاذري )
ص٧٥