ما درياى ام احراد را حفر كرديم كه نه چون چاه بذر نزار و خشك است صفيه دختر عبد المطلب به او چنين پاسخ داده است :
ما بكنديم بذر را ، كه سيراب كند حجاج بزرگ را هم از اين سوى و هم از آن سوى ام احراد بد است و در آن مور و ملخ است و كثافتى كه مگوى بنو جمح ، سنبله را حفر كردند كه چاه خلف بن وهب جمحى بود . يكى از سرايندگان ايشان در اين باب گويد :
ما بهر حجاج سنبله را بكنديم كه هديه ابرهاست و ذو الجلالش همى فرستاده است بنو سهم غمر را كندند كه چاه عاصى بن وائل بود . يكى از ايشان گويد :
ما غمر را بهر حجاج بكنديم و آبى بسيار از آن بر آيد ، وه كه چه پر آب است ابن كلبى گويد اين شعر از ابن ربعى است .
بنو عدى چاه حفير را كندند ، شاعر اين قوم گويد :
فتوح البلدان ( فارسى ) — صفحة 74
مساهمون: أحمد بن يحيى بن جابر ( البلاذري )
ص٧٤