ذات و صفات و امر و نهى خود نموده براى همه خلائق و اين هم باز بخاطر من آمده .
4 - اينكه آن حضرت بهمراه خدا از خلق محجوب شده بالاى هفت آسمان يا بالاى هفت حجاب برتر از آسمان و خدا با او سخن گفته و در آنجا با او راز گفته ، و اين معنى در عبارت به خوبى نگنجد .
و يكى در شرح عبارت گفته : شايد مقصود اينست كه نشود بندهاى را وصف كرد كه خدا عز و جل او را پرده ساخته در هفت آسمان و هفت زمين سوئى دارد به دو كه فيض از او گيرد و سوئى به همه ممكنات كه فيض بدانها دهد يا آنكه او را حجاب هفت صفحه ذاتى خود نموده چون مظهر آنها است و بوجود او منكشف شدند و اينها حجابهاى نورانيند كه هر كدام جلوه كنند انوار هدايت از آن بتابد و هر شبهه را براندازد و با كشف آن صفت براى آن حضرت حجابى نورانى شد بمانند آن يا اينكه هفت حجاب هفت آسمان و هفت زمين را از جلو رو بر داشته و همزه معنى سلب دارد و رتبه او بالاتر است از مجردات ملكوتيه و فرشتههاى لاهوتيه و دلش از همه عوائق بشريه و علايق مادى پاك است و بسا اشاره باشد بدان چه از حجب رسيده در معراج پايان .
و در همه اين گفتار پريشانى روشن است بويژه در همزه سلب كه دليلى ندارد ، و معناى تفويض در باب خود گذشته و اينكه شك در ائمه نيست يعنى آنچه پرسند و گويند همه از روى يقين پاك است و آن درجهاى و الا است كه در خرد نگنجد .
27 - كافى : بسندش تا امام باقر ( ع ) كه ميفرمود : چون دو مؤمن بهم برخورند و بهم دست دهند خدا رو بدانها دارد و گناهان از سر و رويشان بريزند تا از هم جدا شوند .
28 - كافى : بسندش تا امام ششم ( ع ) كه با هم مصافحه كنيد زيرا كينه را ميبرد .
29 - كافى : بسندش تا امام ششم ( ع ) كه پيغمبر ( ص ) بحذيفه برخورد و دست به دو دراز كرد و او دستش را پس كشيد و پيغمبر فرمود : چرا ؟ حذيفه گفت : دست شما برخاستنى است ولى من جنب بودم و نخواستم با جنابت دستم بدست شما بخورد آن حضرت فرمود :
ندانى كه چون دو مسلمان بهم برخورند و بهم دست دهند گناهانشان فرو ريزد چنانچه برگ از درخت .
بيان : بعضى گفتند معنى بيدك الرغبة اينست كه بركت دستت خواستنى مردم كه بهشت است فراهم شود و اين بعيد است و ظاهر حديث اينست كه جنابت مانع از دست دادن با معصوم نيست ، و بسا كه عذرش پذيرفته شده ولى اهتمامى بمصافحه نداشته بدانش تشويق كرده ، و مؤيدش روايت ابى بصير است كه جنب نزد امام صادق ( ع ) رفت و فرمودش با چنين
بحار الأنوار ( ج 73 ) ( آداب و سنن ) ( فارسى ) — صفحة 23
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٣