دست ميدادند ( دوستانه و با مهر ) .
23 - كافى : بسندش تا امام باقر ( ع ) فرمود : چون كسى با يارش دست دهد آنكه دست نگهدارد ثواب بيشترى دارد از آنكه دست خود را بكشد ، آگاه كه گناهانشان فرو ريزند تا گناهى نماند .
بيان : دلالت دارد بر استحباب دست را نكشيدن تا طرف دست بكشد و شايد در آنجا باشد كه بسيار طول نكشد كه مايه ملال گردد .
24 - كافى : بسندش تا اسحاق بن عمار كه نزد امام ششم رفتم و با چهرهاى خشمگين به من نگاه كرد ، گفتم : چه چيز تو را بر من دگرگون كرده ؟ فرمود : آنچه تو را به برادرانت دگرگون كرده ، اى اسحاق به من رسيده كه بر در خانه خود دربانان نشاندى تا مستمندان شيعه را از تو برانند گفتم : قربانت من از شهرت ترسيدم فرمود : از بلا نترسيدى ؟ ندانستى كه چون دو مؤمن بهم بر خورند و بهم دست دهند خدا عز و جل بر آنها رحمت فرود آرد و نود و نهش از آن باشد كه بيشتر يارش را دوست دارد ، و چون با هم بايستند رحمت آنها را فرا گيرد ، و چون نشينند تا گفتگو كنند فرشتههاى حافظ بهم گويند ما را بكنارى بريد شايد رازى دارند كه خدا بر آنها پوشيده خواهد گفتم : مگر خدا عز و جل نفرموده ( 18 سوره ق لفظى نگويد جز كه بر آن رقيب عتيد است " فرمود : اى اسحاق اگر نگهبانان نشنوند البته كه داناى هر نهان بشنود و ببيند .
بيان ( پس از شرح و اعراب الفاظ گويد ) خدا فرموده ( سوره ق آيه 16 و ما نزديكتريم به او از رگ گردن 17 دو برخورنده در راست و چپ نشينندهاند 18 لفظى نگويد بگفتارى جز نزد او است رقيب عتيد " .
طبرسى ( قد ) گفته حبل الوريد رگى است در همه تن يا در خصوص گلو يا وابسته بدل و دو برخورنده دو فرشتهاند كه عملش تحويل گيرند و بنويسند چون كسى كه ديكته را ميگيرد و قعيد يعنى ملازمى كه جدا نشود ، و بقولى در سمت راست نويسنده حسناتست و در چپ نويسنده گناهان ، و بقولى نگهبان چهارند دو فرشته در روز و دو در شب . . .
25 - كافى : بسندش تا امام ششم ( ع ) كه هرگز رسول خدا دست نكشيد از كسى كه با او دست داد تا او دست كشد .
بيان : دلالت دارد بر استحباب دست نكشيدن پيش از يار خود چنانچه گذشت .
26 - كافى : بسندش تا امام باقر ( ع ) كه ميفرمود : راستى خدا عز و جل وصف نشود و چگونه وصف شود با آنكه در قرآنش فرموده ( 73 - سوره الحج ) و اندازه نكنند خدا را بدان چه
بحار الأنوار ( ج 73 ) ( آداب و سنن ) ( فارسى ) — صفحة 21
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢١