آنست چون هر وصف كمالى كمتر است از مقام بلند آنان زيرا كسى اندازه آنها را نداند چنانچه اندازه خدا را هم ندانند بلكه اندازه مؤمن شيعه ما را هم ندانند تا چه رسد بشناخت ما و گمان مبر كه در وصف تقصير كارى و كوتاه مىآئى چون بيش از آن نمىتوانى بفهمى و به بالاتر مكلف نيستى و بهر حال بايد به حد غلو نباشد مانند اينكه آنها را بخدائى وصف كنند و كارهاى خاص خدا را به آنها بندند .
17 - كافى : بسندش تا ابى حمزه كه من هم كجاوه امام باقر ( ع ) شدم و بار نهاديم و آن حضرت كمى راه رفت و باز آمد و دست مرا گرفت و فشرد به سختى ، گفتم : قربانت مگر در كجاوه همراه شما نبودم ؟ فرمود : ندانى كه چون مؤمن گشتى زند و آنگاه دست برادرش را گيرد خدا رو به آنها كند و بپايد و بگناهان فرمان دهد كه از آنها فرو ريزند و بريزند اى ابا حمزه مانند برگ از درخت و از هم جدا شوند و بر آنها گناهى نباشد .
بيان : ( پس از توضيح الفاظ گويد ) ظاهرش اينكه براى استحباب تجديد دست دادن اندكى راه رفتن بس است ، و جدا شدن از هم نياز ندارد كه از ديده هم پنهان شوند .
18 - كافى : بسندش تا هشام بن سالم كه از امام ششم پرسيدم اندازه تجديد مصافحه را فرمود : چرخيدن بر تنه درخت خرما .
بيان : دلالت دارد كه غيبت از هم و گرچه با درخت خرما يا درخت براى استحباب دست دادن بس است و مىشود خبر گذشته را بدان تفسير كرد يا گفت : كمى غيبت و يا دور شدن كافى است .
19 - كافى : بسندش از امام باقر ( ع ) كه شايسته است براى مؤمنان كه چون از هم نهان شوند بوسيله درختى هم و آنگاه برخورند مصافحه كنند .
20 - كافى : بسندش تا رسول خدا ( ص ) كه هر كه به برادر خود برخورد به او سلام دهد و به او دست دهد زيرا خدا عز و جل فرشتهها را بدان گرامى داشته ، شما هم كار فرشتهها را بكنيد .
توضيح : يعنى فرشتهها هم چون بهم برخورند سلام دهند و مصافحه كنند يا اينكه اين عمل مؤمنان گرامى داشت آنها باشد و يكمى روشنتر است .
21 - كافى : تا رسول خدا ( ص ) كه فرمود : چون بهم برخوريد با سلام و مصافحه باشد و چون جدا شويد با استغفار باشد .
بيان : يعنى بگويد : خدايت بيامرزد مثلا : 22 - كافى : بسندش تا امام ششم ( ع ) فرمود : چون مسلمانان بهمراه رسول خدا ( ص ) به نبرد ميرفتند و در راه بجنگلى ميگذشتند و از آن به فضاى باز ميرسيدند و هم را ميديدند با هم
بحار الأنوار ( ج 73 ) ( آداب و سنن ) ( فارسى ) — صفحة 20
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٠