است ولى با لغت سازگار نيست .
زورگوئى ندارد و بزرگى بر ديگران نفروشد ، و يا خود را بزرگ نگيرد .
دوستى او پاك است : براى خدا يا ويژه خدا است ، يا بر هر كس دوست است پاك است و فريب و نفاق ندارد و اين معنى روشنتر است .
محكم پيمانست با خدا و خلق خدا .
پاينده به عقد است هر عقد شرعى را بندد بدان پايد ، چنانچه خدا سبحانه فرموده ( 1 - المائده ) بپائيد و وفا كنيد به همه عقدها بنا بر برخى تفاسير آن ، در مجمع البيان ( ج 3 151 و 152 ) گفته در اين عقود اختلاف است و چند قول است :
1 - مقصود پيمانهاى دوران جاهليت است كه با يك ديگر بسته بودند براى يارى و كمك و پشتيبانى در برابر كسى كه خواهد بدانها ستم كند يا بدانها بدى رساند ، و آن را حلف گويند .
2 - پيمانها كه خدا از بندههاش گرفته بايمان و گرويدن به حضرت او و فرمانگزارى در هر چه بر آنان حلال كرده و يا حرام نموده .
3 - مراد پيمانها و قراردادها است كه مردم در امور خود با هم بندند يا كسى با خود عهدى كند ، چون قرارداد سوگندها ، عقد نكاح ، و قرارداد عهد ، و عقد خريد و فروش ، و قرارداد حلف .
4 - اين فرمان خدا سبحانه براى اهل كتابست بوفاء بر پيمانى كه از آنها گرفته براى به كار بستن آنچه در كتابهاى آسمانى آنها است در باره تصديق پيغمبر ما صلّى اللَّه عليه و آله و آنچه از نزد خدا آورد .
و قوىتر قولها از ابن عباس است كه مقصود از آن عقوديست كه خدا بر بندهها واجب كرده در حلال و حرام ، و فرائض و حدود ، و همه اقوال در آن درآيند ، و وفاء به همه اينها واجب است جز قرارداد و پيمان بر كار زشت و ناروا . پايان .
و مدار علماء فقه در استدلال بلزوم عقود بدين آيه است ، و بسا عقد در اين خبر
بحار الأنوار ( ج 64 ) ( اخلاق اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 299
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٩٩