تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 64 ) ( اخلاق اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 300

مساهمون:

ص٣٠٠
تفسير شود به اعتقاد . شفيق : بقول قاموس حريص بودن اندرزگو بمصلحت اندرزخواه و خلاصه اندرزگو و مهربانست بر مؤمنان ، و بقولى نگران و ترسانست از جدا و يكم روشن‌تر است . بسيار پيوند دارد و چسبنده است بخويش يا به او و مؤمنان ديگر هم . حلم : آرامش و بقول راغب خوددارى از تندى هنگام خشم ، و جمع آن احلام است ، و خدا فرموده « يا فرمان دهد بدانها احلامشان بدين » بقولى يعنى عقولشان ، حلم بحقيقت عقل نيست ولى بدانش تفسير كردند چون ثمره عقل است . خمول : در بيشتر نسخه‌ها بخاء نقطه‌دار بمعنى گم نام در نزد مردم ، و در برخى نسخه‌ها بحاء بىنقطه و منظور از آن حلم است و تأكيد است يا مقصود از حليم خردمند است يا اينكه متحمل مشقت از مؤمنانست و يكم روشنتر است و بقول قاموس حمل عنه بمعنى حلم است . كم فضول : كه فزونى در گفتار و كردار ندارد و فضول آنكه به پردازد بدان چه به دو كمك ندارد و سود ندهد . مخالف هوا و هوس و آنچه دلخواه او است و با حق ناساز است راغب گفته ( غريب القرآن ص 129 ) هوا شهوت‌جوئى است از دل و آن را هوى گفتند چون در اين جهان صاحبش را بهر ناگوار دراندازد و در ديگر سرا بدوزخ اندازد ، و خدا پيروى هوى را مذمت شايان كرده و فرموده ( 23 - الجاثيه ) آيا بين كسى كه معبودش هواى او است . و فرموده ( 26 - ص ) و پيروى هوى نكن تا تو را از راه خدا گمراه سازد . ( 28 - الكهف ) پيرو هوى شد و كارش از دست رفت ( 120 - البقره ) و اگر پيروى كنى هواى آنها را پس آنچه آمد برايت از دانش ( نباشد برايت از ، سوى خدا هيچ سرپرست و ياورى ) و پيروى مكن هواهاى آنان كه نميدانند ( 18 - الجاثيه ) ( 77 - المائده ) و پيروى