در اين دنيا هر چه آرزو داشت ميداد براى زبونى و پستى آن ، ولى خدا آن را نكرد چون تباهى بار بود و راستى همه اينها كالاى دنيا است و ديگر سرا نزد پروردگارت براى پرهيزكارانست .
25 - كافى ( ج 2 ص 257 ) بسندش تا رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم كه نمونه مؤمن چون شاخه تازه و سبز زراعت است كه بادش چنان و چنين وارو كند و دردها و بيماريها هم مؤمن را وارو كند ، منافق چون عصاى آهنى راست است كه به آن آسيبى نرسد تا مرگ آيد و آن را يكباره بشكند .
بيان : تفسير خانه زرع در باب اينكه مؤمن دو صنف است گذشت ، و فرق اينست كه تشبيه در آنجا از نظر بار گناه بود و راجع ببرخى مؤمنين است و در اينجا از نظر درد و بيماريست و همه را فرا گيرد . . .
و مانند اين روايت را مسلم در صحيح خود بسندش از پيغمبر ( ص ) آورده كه نمونهء مؤمن چون شاخه زرع تازه و سبز است كه بادش بغلطاند و خم كند يك بار و راستش كند بار ديگر تا مرگش رسد ، و منافق چون از ره پايدار است كه چيزى بدان نرسد تا يكباره بريده شود . و در روايت ديگر كافر را گفته چنين است .
عياشى گفته : خانه زراعت تازه است كه بارش به زمين ميافكند و آنكه بر ساقهاش برپا ميدارد . . .
ابو عبيده گفته مؤمن را به زراعت تازه مانند كرده كه باد آن را خم مىكند چون در جان و مالش آسيب بيند و مانند كرده كافر را بساقه محكم چون آسيبى نبيند تا بميرد ، و اگر آسيب بيند ثواب ندارد تا خدا را با همه گناهش برخورد .
26 - كافى ( ج 2 ص 258 ) بسندش تا پيغمبر كه روزى باصحابش فرمود :
ملعونست هر مالى زكات داده نشود ، ملعونست هر تنى زكات داده نشود گرچه در 40 روز يك بار باشد ، گفتند يا رسول اللَّه زكات مال را شناختيم زكات تنها چيست ؟
فرمود : اينكه آسيب بينند .
بحار الأنوار ( ج 64 ) ( اخلاق اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 173
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٧٣