چون كه در دنياى پايان پذير نشايد كيفر او شود ، و در دنيا پر بلا نكشد ، بلكه اگر عمل خيرى هم دارد ثوابش را در دنيا بيند ، بدفع بلا و وسعت در نعمت دنيا .
و مانند كرده بلاء نازل بر مؤمن را بباران نازل بر زمين از چند راه كه شتاب و بر جا ماندن پس از نزول است و پر سودى و حيات بخشى چه كه بلاء مؤمن زندگى جاويد آرد و باران زندگى بر زمين تراود .
30 - كافى ( ج 2 ص 259 ) بسندش از يونس بن عمار كه به امام صادق عليه السّلام گفتم : اين كه بر چهره من بر آمده مردم پندارند خدا دچار نكند بدان بندهاى را كه به دو نياز بندگى دارد ، فرمود به من هر آينه مؤمن آل فرعون انگشتانش چلاق بود ، و پيوسته ميفرمود : همچنين - و دستش را دراز ميكرد - و ميگفت آن مؤمن آل فرعون : اى مردم پيرو باشيد رسولان را وانگه به من فرمود : چون 3 / 1 پايان شب باشد در آغازش وضوء ساز به نماز شبت كه ميخوانى بايست ، و چون در سجده آخر دو ركعت اول باشى در همان سجده بگو اى و الا اى بزرگ ، اى بخشندهاى مهربان ، اى شنواى دعا ، اى بخشنده نيكيها رحمت فرست بر محمد و خاندانش و بده به من خير دنيا و ديگر سرا آنچه تو را سزد ، و بگردان از من بدى دنيا و ديگر سرا كه تو را سزد ، و ببر از من اين درد را - و نام درد را ببر - مرا بخشم آورده و اندوهم داده و در دعا اصرار ورز ، گويد بكوفه نرسيدم تا خدا همهء آن درد را از من برد : بيان : ظاهر اينست كه نمود پيسى در چهرهاش پديد شده بود ، و بسا كه خوره و ياد مؤمن آل فرعون براى اينست كه چون روا باشد گرفتارى مؤمن به خوره گرفتاريش به پيسى رواتر است چون خوره سختتر و بدتر است ، ولى نام مؤمن آل فرعون در اين خبر شايد اشتباه راوى باشد يا نسخه بردارها زيرا اين آيه در داستان آل يس است چنانچه در همين باب ( شماره 40 ) گذشت و بسا دو توجيه براى آن شده :
1 - فرعون در اينجا فرعون عيسى عليه السّلام است كه زورگوى انطاكيه بوده هنگام
بحار الأنوار ( ج 64 ) ( اخلاق اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 176
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٧٦