و كافر بىارج است نزد خدا تا اينكه اگر دنيا را با هر چه دارد از او بخواهد به او بدهد بىآنكه از ملكش چيزى كم شود ، و راستى خدا پرسجو كند از بنده مؤمنش با بلاء ، چنانچه پرسجو كند مسافر خاندانش را با ارمغانيهاى خوب ، و او پرهيز دهد مؤمن را از دنيا چنانچه طبيب بيمار را .
بيان : نه مؤمن همه بهشتها را از خدا خواهد زيرا در آن صلاح او نيست و تنهائى را دوست ندارد ، و نه كافر همه دنيا را از خدا خواهد ، زيرا به او عقيده ندارد و توانائى او را فراگير نداند و آن را نشدنى شمارد ، و بقولى نشدنى است خواهش كافر از خدا زيرا حضرت او بكنه ذات و بشخصيت او شناختنى نيست و شناخت او تنها باوصاف ربوبيت است كه كافر آنها را نفهمد و عقيده ندارد ، و اشاره دارد بدان قول خدا در ( 185 - البقره ) پذيرايم دعوت خواننده خود را چون بخواند مرا . . .
29 - كافى ( ج 2 ص 259 ) بسندش از امام صادق عليه السّلام كه در كتاب على عليه السّلام است بلاكشتر مردم پيغمبرانند ، وانگه هر كه بدانها مانند و پس مانندتر است به ترتيب ، و همانا مؤمن به اندازه كارهاى خويش بلا كشد ، و هر كه دينش درست و كردارش نيك است بلايش سخت باشد براى آنكه خدا عز و جل دنيا را نه پاداش مؤمن ساخته و نه كيفر كافر ، و هر كه دينش سبك و عملش سست است بلايش كم است ، و راستى بلا شتابانتر است بسوى مؤمن با تقوى از باران بقرارگاه زمين .
در علل الشرائع : بسندش از ابن محبوب مانندش آمده .
در جامع الاخبار : صلّى اللَّه عليه و آله مانندش آمده جز آنكه و اين براى آنست - تا كافر - در آخر خبر است و آن و مناسبتر است .
بيان : و اين براى آنست كه خدا ، اين دفع تو هم اينست كه چون مؤمن نزد خدا عزيز است بايد بلايش كمتر باشد ، و ميفرمايد چون مورد پاداش مؤمن آخرت است و دنياى فانى و پايان پذير نشايد كه ثواب او باشد و بايد در دنيا نداشته باشد جز آنچه مايه ثواب در آخرتست و چنانست كافر كه كيفر او را ديگر سراست
بحار الأنوار ( ج 64 ) ( اخلاق اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 175
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٧٥