تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فوائح الجمال وفواتح الجلال ( فارسى ) — صفحة 169

مساهمون:

ص١٦٩
در آغاز طريق از آنها با صبر و شكر و در ميان طريق از آنها با شكر و ازخودگذشتگى استقبال مىكند و در حالى ديگر هر دو گونه فرح و ترح را در محل واحدى وارد مىسازد و هر دو را بجان مىخرد ( بحترى ) .
احب على أيّ حالة * اسائه ليلى و احسانها
در هر حالى كه پيش آيد نيكوكارى و بدكارى ليلى را دوست مىدارم .

مباهات عاشق

دلباخته‌اى را ديدم كه هرگاه دلبر او وى را آزرده خاطر مىساخت بر آن آزرده خاطرى مباهات مىكرد و مىخنديد و شادمانه و با كمال فرحناكى فرياد مىزد چقدر دل‌برده‌ى ما در حق ما كوتاهى مىكند يعنى شايسته بوده بيش از اين دست به آزار ما دراز كند « 1 »

همت صوفى

گفته شده است « 2 » همت صوفى از گامش تجاوز نمىكند از اين
هامش
( 1 ) -ديوانه‌ايم و نو بر سنگى نكرده‌ايم * طفلان اين زمانه مگر سنگشان كم است( 2 ) - ممكن است گوينده آن ابو محمد عبد اللّه مرتعش بود كه گفته است الصوفى لا يسبق همته خطوته