اين امر نزد كسى كه آگاه به اين است كه احكام الهى در مقام صدور براساس اصلاحگرى و رحمت بر بندگان حقتعالى و مدح و ستايش كسى كه اسير كافرى را اطعام مىكند يا كافر تشنه را سيراب مىكند ، صادر شده است ، جاى تعجّب نيست .
گذرى بر حقوق حيوانات در اسلام
حتى در اسلام احكام زيادى دربارهء حيوانات اعم از اهلى و وحشى در مورد كشتن و گرسنه و تشنه نگه داشتن و حمل بار اضافه بر طاقت آنها صادر شده است ، حتى در مورد كسى كه آن را مالك شده ولى بر او انفاق نمىكند و آب و غذايش را تأمين نمىكند يا در مورد كسى كه سوار بر آن مىشود . و بار بر آن حمل مىكند و به راه مىاندازد و آن را مىزند يا در مورد كسى كه گوش و بينىاش را مىبرد يا حيوان را گرفتار مىكند يا در صورتش با داغ كردن علامتى مىگذارد يا اعضائش را قطع مىكند يا هدف براى تمرين تيراندازى قرار مىدهد و يا . . . .
اشكالى ندارد كه در اينجا به بعضى از آنچه در اين مقام وارد شده است اشارهاى گردد :
براى هر صاحب حياتى حقى قرار داده شده است كه اگر خواستى آن را حق حيات نام گذار .
از كشتن هر حيوانى نهى شده است مگر آنكه موذى يا مضّر يا مفسد باشد .
دين و عقل به نابود كردن آن حكم كرده است مانند كافر حربى يا انسان قاتل يا كسى كه عملى را مرتكب شده است كه مجازاتش قتل است . امام صادق عليه السّلام فرموده است : « كثيفترين گناهان 3 گناه است : 1 . كشتن بهائم 2 . نگه داشتن مهريهء زن 3 . ندادن اجرت كارگر « 1 » » .
هامش
( 1 ) . « أَقذر الذنوب ثلاثة : قتل البهيمه و حبس مهر المرأة و منع الاجير أجره » . الوسائل ، ج 8 ، ص 397 ؛ ج 14 ، ص 348 ؛ جامع احاديث الشيعه ، ج 16 ، ص 922 ؛ مستدرك الوسائل ، ج 3 ، ص 70 - 71 .