اصول جنگ و جهاد در اسلام
تمامى آنچه كه نقل شد در جهاد اسلامى مقرّر گرديده و مسلم است كه اسلام جنگ را براى وصول به حق به كار مىگيرد و نه در راه دنيا و شهوتهاى دنيايى و زر و زيورهاى آن و نه در راه انتقامگيرى و التيام جان و روح از دست مخالفين .
و در استخدام و بكارگيرى جنگ ، جنگ در دفاع از دين و از مستضعفين راهى عقلانى و دينى مبتنى بر سنن رحمت و رأفت را طى مىكند . و در اين راه خشونت و درشتى را روا نمىدارد مگر در آنجا كه حقتعالى جايز مىشمارد آنجا كه بارى تعالى مىفرمايد : « وَ لا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ / و از حدّ تجاوز نكنيد ، كه خدا تعدى كنندگان را دوست نمىدارد « 1 » » . « و نهى از تجاوز و تعدى بطور مطلق و كلى ، شامل هر عملى كه اين مفهوم بر آن منطبق گردد مىشود . در اين صورت انجام دهنده چنين كارى تعدى و تجاوز كرده است مانند جنگيدن قبل از اينكه دعوت به حق نمايد ، ابتدا آغاز كردن جنگ ، و كشتن زنان و كودكان ، دست از جنگ نكشيدن در صورت دست كشيدن دشمن و ساير چيزهايى كه سنّت نبوى آنها را تبيين فرموده است « 2 » » .
استاد علّامه طباطبائى در تفسير اين آيه شريفه « وَ أَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الُمحْسِنِينَ / و نيكى كنيد همانا خداوند نيكوكاران را دوست دارد . » « 3 » فرموده است :
هامش
( 1 ) . بقره / 190 .
( 2 ) . تفسير الميزان ، ج 2 ، ص 61 - 62 .
( 3 ) . بقره / 195 .