اين اخبار و روايات ايذاء و اذيّت حيوان را همانگونه كه آشكار است در بردارد . در حديثى وارد شده كه : « پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله از كشتن و ذبح حيوان جز براى خوردن گوشت آن نهى فرموده است « 1 » » .
« رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله از كشتن زنبور عسل نهى فرموده است « 2 » » .
« از شكار براى سرگرمى و هوسرانى نهى فرموده است سفر به جهت صيد براى سرگرمى و هوسرانى را از جمله سفرهائى شمرده است كه در آن نماز شكسته و افطار روزه اجازه داده نشده است » . « 3 »
حتّى حضرت عبدالعظيم حسنى رضوان اللّه تعالى عليه از امام ابو جعفر جوادالائمه عليه السّلام در تفسير اين آيهء شريفه « فَمَنِ آضْطَرَّ غَيْرَ باغٍ وَ لاعادٍ » روايت مىكند كه حضرت فرمود : بدرستيكه [ أكل ] ميته براى باغى حلال نيست و باغى كسى است كه صيد را نه به خاطر آنكه آن را براى [ خوراك ] خانوادهاش ببرد ، بلكه فقط براى سرگرمى و دلخوشى شكار مىكند و بر هيچكدام از آن دو [ باغى و عادى ] هنگامى كه مضطر شدند خوردن ميته حلال نيست ، ميته در حال اضطرار بر آنها حرام است همچنان كه در حال اختيار براى آن دو حرام است » . « 4 »
رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله از كشتن چهار گروه از حيوانات نهى فرموده
هامش
( 1 ) . البحار ، ج 64 ، ص 8 .
( 2 ) . ر . ك : البحار ، ج 64 ، ص 229 و 299 ؛ الوسائل ، ج 8 ، ص 353 ؛ جامع احاديث الشيعه ، ج 16 ، ص 925 ؛ سنن ابن ماجه ، ج 2 ، ص 1074 .
( 3 ) . الوسائل ، ج 5 ، ص 513 ؛ جامع احاديث الشيعة ، ج 7 ، ص 60 و 67 ؛ البحار ، ج 65 ، ص 282 ، ج 76 ، ص 356 و ر . ك : كتابهاى فقهى ، بخش صلاة .
( 4 ) . « ان الميتة لا تحل للباغى و الباغى الذى يطلب الصيد بطراً أوْ لَهْواً لا ليعود به على عياله ، ليس لهما ان يأكلا الميتة اذا اضطرا هى حرام عليهما فى حال الاضطرار كما هى حرام عليهما فى حال الاختيار » . البحار ، ج 65 ، ص 148 .