يهوديان و كليساها و مساجدى كه در آنها ذكر خدا مىشود و امرى مطلوب و پسنديده مىباشد ، قرار داده است .
خداى متعال باز ، چنين مىفرمايد : « وَ مَالَكُمْ لا تُقاتِلُونَ فِى سَبِيلِ اللَّهِ وَ الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَ النِّسَآءِ وَ الوِلْدانِ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْ هذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَ اجْعَل لَّنا مِنْ لَّدُنْكَ وَ لِيَّاً وَ اجْعَلْ لَّنا مِن لَّدُنْكَ نصيراً / چرا در راه خدا ، و ( در راه ) مردان و زنان و كودكانى كه ( به دست ستمگران ) تضعيف شدهاند ، پيكار نمىكنيد ؟ ! همان افراد ( ستمديدهاى ) كه مىگويند : پروردگارا ما را از اين ديارى كه اهلش ستمگرند بيرون ببر ، و از طرف خود سرپرستى برايمان بگمار و از جانب خود يار و ياورى براى ما تعيين فرما « 1 » » ؛ حضرت حق با اين فرمايش خود ، آنها را توبيخ مىكند كه ظاهر آن ، توجيه توبيخ ( صادر شده ) با مفهومى عقلى است كه همان حمايت از دين و دفاع از مستضعفين است .
و امّا آياتى كه وظيفهء انبياء عليهم السلام را صرفاً در ابلاغ گوياى [ آنان ] منحصر مىكند به اين معنى است كه بر انبياء عليهم السلام واجب است كه پيام رسانى نموده و حجّت تمام كنند تا مردم قلباً به ايمان و اعتقاد واقعى رو كنند .
« ولى وظيفهء انبياء اين نيست كه مردم را بدانچه كه دعوت مىكنند يا از آنچه كه نهى مىكنند اجبار كنند و يا اينكه خود را حامل اراده مخصوص حضرت حقتعالى كه در رسيدن به هدف نشان دهند و دارندهء فرمان ويژهء وى وانمود سازند ، فرمانى كه اگر چيزى اراده كرد ، بلافاصله پس از آنكه دستور « باش » را داد تحقق يابد . تا بدين وسيله كفر را به ايمان تبديل كرده و گناهكار را به اطاعت وا دارند . زيرا پيامبر نيز بشرى همانند آنان است » .
مردم همواره مىگويند اگر اينان پيامبر بوده و از جانب حضرت حقتعالى اعزام
هامش
( 1 ) . نساء / 75 .