در آيات شريفه نيز در ارتباط با درخواست آنان از پيامبرشان آمده است :
« . . . ابْعَثْ لَنا مَلِكاً نُقاتِلْ فِى سَبِيلَ اللِّهِ / زمامدار و فرماندهى براى ما انتخاب كن تا زير فرمان او در راه خدا پيكار كنيم » . كه اين آيه ، به نقل از آنان ، دليل درخواستشان را بيان مىكند ؛ « قالَ هَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتالُ أَلَّا تُقتِلُوا قالُواْ وَ مالَنآ أَلَّا نُقتِلَ فِى سَبِيلِ اللّهِ وَقَدْ أُخْرِجْنا مِنْ دِيرِنا وَ أَبْنائِنا . . . . وَلَوْ لا دَفْعُ اللَّهِ الْنّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعضٍ لَفَسَدَتِ الْأَرْضُ / پيامبرشان گفت شايد اگر دستور پيكار به شما داده شود ، سرپيچى كرده و در راه خدا جهاد و پيكار نكنيد . گفتند چگونه ممكن است در راه خدا پيكار نكنيم در حالى كه از خانهها و فرزندانمان رانده شديم . . . و اگر خدا بعضى از مردم را به وسيلهء بعضى ديگر دفع نمىكرد زمين را فساد فرا مىگرفت « 1 » » .
آنها جنگ خود را به اينكه در راه خدا بوده و از خانهها و كاشانه و دارايىهاى خود رانده شدهاند تعليل نموده و خداوند متعال نيز اجازه خود را نسبت به جنگ آنها با اين سخن خويش تعليل مىفرمايد : « وَلَوْ لا دَفْعُ اللَّهِ الْنّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعضٍ لَفَسَدَتِ الْأَرْضُ / و اگر خدا بعضى از مردم را به وسيلهء بعضى ديگر دفع نمىكرد ، زمين را فساد فرا مىگرفت « 2 » » .
پس جنگ براى دفع فساد از روى زمين امرى مطلوب مىباشد كه مورد قبول و اتّفاق همه بوده و نياز به بررسى ندارد و همانگونه كه در آيهء ديگرى مىفرمايد : « وَلَوْ لا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَهُدِّمَتْ صَوامِعُ وَ بِيَعٌ وَ صَلَواتٌ وَ مَساجِدُ يُذْكَرُ فِيَها اسْمُ اللَّهِ كَثِيراً / و اگر خداوند بعضى از مردم را به وسيلهء برخى ديگر دفع نكند ، ديرها و صومعهها و معابد يهود و نصارا و مساجدى كه نام خدا در آن بسيار برده مىشود ، ويران مىگردد « 3 » » . جهاد را براى صيانت از صومعهها و معابد
هامش
( 1 ) . بقره / 246 - 251 .
( 2 ) . بقره / 251 .
( 3 ) . حج / 40 .