آنها به خاطر خيانت ديگران كشته نمىشوند .
خداوند مىفرمايد : « وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى / و هيچ بىگناهى ، گناه ديگرى را متحمل نمىشود « 1 » » .
چهارم اموال باغيان
نظرات بزرگان هر دو فرقه شيعه و سنى در مورد اموال باغيان بدين شرح است :
اجماع بر اين قرار گرفته است كه اموال باغيان كه در لشگرگاه آنها نيست ، از مالكيت آنان خارج نمىشود و تحت هيچ شرايطى قسمت كردن آنها جايز نيست « 2 » » .
امّا در مورد اموالى كه در سپاه دشمن هست اعم از سلاح و چارپا و اسب وافزار ديگر ، ميان فقهاء اختلاف هست .
شيخ طوسى گويد : « امام مىتواند از اموال آنان كه در لشگرگاه دشمن مانده است برداشته و بر اساس آن چه كه قبلًا گفتيم ميان رزمندگان تقسيم كند . « 3 » »
در مبسوط آمده است كه براى مسلمانان اهل عدل جايز است كه از چارپايان اهل بغى و سلاح آنها استفاده كنند ، و آنها را براى جنگ سوار شوند ، و در هنگام جنگ از تيرهاى آنها عليه خودشان استفاده كنند و در غير زمان جنگ ، آنچه
هامش
( 1 ) . المنتهى ، ج 2 ، ص 988 ؛ التحرير ، ج 1 ، ص 156 ؛ التذكرة ، ج 1 ، ص 456 ؛ المغنى ، ج 10 ، ص 62 .
( 2 ) . ر . ك : النهايه ، ص 54 ؛ الغنيه ، ص 160 ؛ المهذب ابن براج ، ص 87 و 107 ؛ الاصباح ، ص 73 ؛ الشرايع ، ص 217 ؛ المختصرالنافع ، ص 226 ؛ اشارةالسبق ، ص 187 ؛ المنتهى ، ج 2 ، ص 988 ؛ السرائر ، ص 174 ؛ الدروس ، ص 164 ؛ التحرير ، ج 1 ، ص 156 ؛ الكافى ابو الصلاح ، ص 34 ؛ الجواهر ، ج 21 ، ص 339 .
( 3 ) . النهاية ، ص 54 ؛ الخلاف بنا به نقل المختلف ، ج 1 ، ص 337 ؛ الجواهر ، ج 21 ، ص 340 ؛ الجمل و العقود شيخ بنابر آن چه السرائر نقل كرده ، ص 174 ؛ الغنية ، ص 160 ؛ المهذب ابن براج ، ص 87 و 107 ؛ الاصباح ، ص 73 ؛ الشرايع ، ص 217 ؛ المختصرالنافع ، ص 226 ؛ اشارة السبق ، ص 187 ؛ ابنجنيد به نقل المنتهى و ابنأبى عقيل به نقل المختلف ، ج 1 ، ص 337 ؛ علامه حلى در المختلف .