امّا سه شمشير آخته يكى بر مشركان عرب است كه خداوند در اشاره به آنان مىفرمايد :
مشمشركان ، 2 ركان را هر جا يافتيد به قتل برسانيد ، و آنها را اسير سازيد ، و محاصره كنيد ، و در هر كمينگاه ، بر سر راه آنها بنشينيد . ولى اگر توبه كنند - يعنى ايمان بياورند - و نماز را بر پاى دارند و زكات را بپردازند رهايشان سازيد . . . « 1 » .
بنابراين اينان دو راه دارند ؛ كشته شدن يا پذيرفتن اسلام . اموال و فرزندان آنها نيز بنا به سنت پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله ضبط و در اختيار مسلمانان در خواهند آمد ، زيرا آن حضرت اسير گرفت و عفو كرد و فديه را قبول نمود .
شمشير دوم عليه اهل ذمه است خداوند مىفرمايد « وَ قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْنا « 2 » » اين آيه در مورد اهل ذمه نازل شده كه سپس خداوند آن را با اين گفتهء خود نسخ فرمود كه :
با كسانى از اهل كتاب كه نه به خدا و نه به روز جزا ايمان دارند ، و نه آن چه را خدا و رسولش تحريم كرده ، حرام مىشمرند ، و نه آيين حق را مىپذيرند ، پيكار كنيد تا زمانى كه با خضوع و تسليم ، جزيه را با دست خود بپردازند . « 3 »
از اين گروه آنان كه در دارالاسلامند ، دو راه بيشتر ندارند ، جزيه يا مرگ .
دارائى آنها نيز فىء [ غنيمت ] محسوب گشته و فرزندانشان به اسارت در خواهند آمد . ولى ، اگر جزيه دادن را بپذيرند ، اسارت فرزندان و تصاحب اموال آنها حرام است و ازدواج با آنها براى ما حلال مىگردد .
هامش
( 1 ) . توبه / 5 .
( 2 ) . بقره / 83 .
( 3 ) . توبه / 29 .