نفع آنها است كه تلاشهاى خصمانه خود را به كنارى نهند ، زيرا ايستادگى در برابر اين دعوت ، حاصلى جز زيروروشدن و نابودى براى آنها نخواهد داشت .
5 . كشتار آنها همچنين انصار را مطمئن خواهد كرد كه پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله هرگز با قوم خود تا وقتى كه بر شركشان اصرار مىورزند ، به مصالحه دست نخواهد زد ، و ابداً به سوى آنها باز نخواهد گشت . و به بيان ديگرى ، وى انصار را رها نخواهد كرد و از آنها دست بر نخواهد داشت ، زيرا اين كار ، گسستن از تعليم دين اوست و روشن است كه پيوند دينى از هر رابطه ديگر قوىتر است و هيچ خويشاوندىاى بالاتر از خويشاوندى اعتقادى نيست . و هيچ نسبت و قرابتى بالاتر از نسبت اسلاميت و ايمان نيست . از اين رو مجالى براى آن نمىماند كه بيم و واهمه دل انصار را فرا گيرد . ترديدها و هراسهايى كه نخست در بيعت عقبه و پس از آن در فتح مكه با آن روبه رو گشتند ، به اين مضمون كه چه بسا رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله با قوم خود آشتى و مصالحه كند و يا رغبتى نسبت به قومش در او به وجود آيد « 1 » .
6 . افزون بر اينها ، با قتل قريش ، دنباله روان كافر آنان پراكنده مىشوند ؛ چه آن كه وقتى قومش را به خاطر كفرشان مستاصل و سرانجام اسيرشان مىكند . اين امر مايه عبرت مخالفان مىشود و در آنها ترس و وحشت ايجاد مىكند . چنان كه خداى تبارك و تعالى به نبى اكرم صلّى اللَّه عليه و آله درباره آنان كه وى از نقض عهدشان مىترسد مىفرمايد : « الَّذيِنَ عهَدتَ مِنْهُم ثُمَّ يَنْقُضُونَ عَهْدَ هُمْ فى كُلِّ مَرَّةٍ وَ هُمْ لا يَتَّقوُنَ فَإمّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِى الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِمْ مَنْ خَلْفَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ / همان كسانى كه با آنها پيمان بستى ، سپس هر بار عهد و پيمان خود را مىشكنند ، و از پيمان شكنى و خيانت پرهيز ندارند . اگر آنها را در ( ميدان ) جنگ بيابى ، آنچنان به آنها حمله كن كه جمعيتهايى كه پشت سر آنها هستند پراكنده شوند ، شايد متذكر گردند ( و عبرت گيرند ) » .
هامش
( 1 ) . ر . ك : الصحيح من السيرة ، ج 3 ، ص 248 - 249 .