تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الأسير في الإسلام (حقوق مخاصمات مسلحانه در اسلام (فارسى) — صفحة 117

مساهمون:

ص١١٧
و بنى اسرائيل زنان مديان و اطفال ايشان را به اسيرى بردند و جميع بهايم و جميع مواشى ايشان و همه املاك ايشان را غارت كردند * و تمامى شهرها و مساكن و قلعه‌هاى ايشان را به آتش سوزانيدند * و تمامى غنيمت و جميع غارت را از انسان و بهايم گرفتند . « 1 » و چون يهوه خدايت ايشان را به دست تو تسليم نمايد و تو ايشان را مغلوب سازى ، آنگاه ايشان را بالكل هلاك كن و با ايشان عهد مبند و بر ايشان ترحم منما . « 2 » پس الان برو و عماليق را شكست داده جميع مايملك ايشان را بالكل نابود ساز و بر ايشان شفقت مفرما بلكه مرد و زن و طفل شير خواره و گاو و گوسفند و شتر و الاغ را بكش . « 3 » و در انجيل آمده است : « نيامده‌ام كه صلح را به زمين بياورم بلكه شمشير را » « 4 » . آنچه را كه در تورات و انجيل فعلى هست با مفاهيم اسلامى چه آنها كه در قرآن وجود دارد و همواره در جنگ‌هابه سوى تفقد و احسان فرامىخواند و چه آنها را كه از پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله قولًا و عملًا به ما رسيده است ، مقايسه كرده و با خويشتن بينديش تا به اين موضوع برسى كه جنگ‌هاى پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله هيچكدام ، با انگيزه صرف دعوت به اسلام غافلگيرانه و ابتدائاً نبوده ؛ هر چند جنگ براى اصلاح دينى و مدنى و تثبيت نظام عدل و مدنيت و رفع ظلم و وحشيگرى و امر به معروف و نهى از منكر و نجات بشريت از پرتگاه‌ها خود بهترين مجوز جنگيدن است . امّا دعوت شايسته و
هامش
( 1 ) . كتاب مقدس ، عهد عتيق ؛ سفر اعداد ، باب سى و يكم گفتارهاى 2 تا 12 . ( 2 ) . كتاب مقدس ، عهد عتيق ؛ سفر تثنيه ، باب هفتم ، گفتار 3 . ( 3 ) . كتاب مقدس ، عهد عتيق ؛ سفرتثنيه ، كتاب اول سموئيل ، باب پانزدهم گفتار 3 . ( 4 ) . الصحيح من السيره ، ج 3 ، ص 124 .