از خداوند ، و از عبادت بندگان به عبادت خدا ، و از ولايت و حكومت عباد به ولايت و حكومت خداوند دعوت كنند .
دوم اين كه به دادن جزيه دعوت شود ، و چنانچه از دادن جزيه خوددارى كرد ، كشته مىشود « 1 » .
2 . پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله در توصيه به ارتش اسلام مىفرمود :
اگر با دشمن مسلمانان روبهرو شديد از كشتن آنان دست نگه داريد ، آنها را به پذيرش يكى از اين سه مورد دعوت كنيد . اگر پذيرفتند ، از آنها بپذيريد و دست از آنان باز داريد و آنان را ابتدائاً به اسلام دعوت كنيد ، اگر اسلام آوردندآن را پذيرفته و از كشتن آنها خوددارى كنيد .
سپس از آنها بخواهيد بعد از قبول اسلام هجرت كنند ، اگر اين كار را كردند ، پذيرفته و از آنها درگذريد . . . « 2 » .
3 . آن حضرت هنگام اعزام على عليه السّلام به يمن بديشان چنين سفارش فرمود :
يا على هرگز با كسى جنگ مكن مگر اين كه نخست او را به اسلام دعوت كنى ، به خدا سوگند كه اگر خداوند يك نفر به دست تو
هامش
( 1 ) . « و اشترط عليهم حفظ الحدود و اول ذلك الدعاء الى طاعة اللَّه عزوجل من طاعة العباد ، و الى عبادة اللَّه من عبادة العباد و الى ولايةاللَّه من ولاية العباد فمن دعى الى الجزية فابى قتل » جامعالاحاديث ، ج 13 ، ص 4 ، به نقل از كافى ، ج 5 ، ص 3 .
( 2 ) . « و اذا لقيتم عدوا للمسلمين فادعوهم الى احدى ثلاث فان هم اجابوكم اليها فاقبلوا منهم و كفوا عنهم ، و ادعوهم الى الاسلام فان دخلوا فيه فاقبلوه منهم و كفوا عنهم ، و ادعوهم الى الهجرة بعد الاسلام فان فعلوا فاقبلوا و كفوا عنهم . . . الحديث » جامع الاحاديث ، ج 13 ، ص 118 به نقل از تهذيب ، ج 6 ، ص 138 ؛ الكافى ، ج 5 ، ص 29 ؛ 119 به نقل از دعائمالاسلام ، و ر . ك : البحار ، ج 32 ، و ج 18 چاپ كمپانى در فصل « دعوت شورشيان از سوى امام على عليه السّلام و احتجاج حضرتش با آنها » و نيز ر . ك : المصنف ابنابىشيبه ، ج 12 ، ص 364 ؛ السنن الكبرى ج 8 ، ص 179 و 181 ؛ كنزالعمال ، ج 11 ، ص 307 و 330 ؛ حياة الصحابة ، ج 1 ، ص 86 - 88 ؛ الاموال ابى عبيد ، ص 303 ، 305 ؛ الخراج ابويوسف ، ص 207 .